Advocaten van homo’s in Oeganda worden geïntimideerd

In Oeganda worden homo’s stelselmatig vervolgd. Advocaten die homo’s bijstaan worden met de nek aangekeken en geïntimideerd. Dat zegt de Oegandese mensenrechtenadvocaat Shibolo Awali in Trouw.

‘Toen ik Oeganda verliet vroeg een douanier: “Is homoseksualiteit een recht of een misdaad?” Waarom wordt dat gevraagd? Dat is heel intimiderend. Ze houden me in de gaten. Dus als ik terug ga, vrees ik diezelfde vraag weer te krijgen.’

De advocaat zit voor drie maanden in Nederland om even op adem te komen. Hij maakt gebruik van het Shelter City-programma, dat mede door de gemeente Amsterdam gefinancierd wordt en bedoelt is voor verdedigers van mensenrechten.

De situatie voor LHBTI’ers in Oeganda is ernstig, zegt de advocaat in de krant.

‘Het begint er mee dat circa 70 procent van de 45 miljoen Oegandezen volstrekt homofoob is. Dit betekent dat homo’s gemarginaliseerd, uitgesloten, gediscrimineerd en vervolgd worden. Ze lijden daar elke dag onder. Het heeft een enorme impact, ook op de relatie met familie. Je wordt buitengesloten.’

Oeganda wilde in 2014 de doodstraf invoeren voor seks tussen mensen van het gelijke geslacht, maar onder internationale druk werd de doodstraf uit het wetsvoorstel gehaald.

‘Maar dat maakt allemaal weinig uit. De oude strafwet uit 1950, die nog door de Britten is ingevoerd, biedt voldoende mogelijkheden om homoseksualiteit aan te pakken. Er zijn sindsdien veel arrestaties geweest.’

‘Op het politiebureau begint het al. Ze worden onderworpen aan een ‘medisch onderzoek’ om vast te stellen of ze anaal gemeenschap hebben gehad. Het gebeurt zonder toestemming van het slachtoffer en is bijzonder pijnlijk en vernederend. ‘

In gevangenissen zijn homo’s hun leven niet zeker.

‘Homo’s krijgen vaak lange gevangenisstraffen. Als je voor de eerste keer gepakt wordt, dan staat er een maximum op van veertien jaar. Een tweede keer kan leiden tot een levenslange veroordeling. De doodstraf mag dan niet ingevoerd zijn voor het zijn van homo, maar in de praktijk komt het wel neer op een doodvonnis. De gruwelijkheden in het gevangenissysteem zorgen daar wel voor. De kans dat je in de cel een hiv-infectie oploopt door gedwongen seks is groot. Medicijnen ertegen kun je daar niet krijgen. Dus reken maar uit, met een zogenaamd lage straf van zeven jaar kijk je al gauw tegen een uitgesteld doodvonnis aan.’

(Bron: Trouw)



Categorieën:Nieuws

Tags: ,

%d bloggers liken dit: