Column Frans Heemskerk: Hómóóóoó!

Onlangs was het vijftig jaar geleden, op 28 juni 1969, dat de politie in New York in hun jarenlange heksenjacht op LHBT’ers bij de zoveelste inval van homobar Stonewall Inn op onverwacht verzet stuitte.

Deze opstand wordt als het begin gezien van de strijd voor gelijke rechten voor de LHBT-gemeenschap.  

Maar eerlijkheid gebied te zeggen dat eind negentiende eeuw, als eerste ter wereld, in Duitsland al een LHBT-mensenrechtenorgansatie was, het Wissenschaftlich-humanitäres Komitee.  Daar maakten de nazi’s een eind aan. Net zoals rechts-extremisten nu nog steeds vinden, vonden de nazi’s dat alles wat niet Arisch en hetero was, moest worden geëlimineerd. Direct na de oorlog werd in Nederland de Shakespeare Club opgericht, het huidige COC. Maar zoals gezegd, de Stonewall Riots wordt gezien als de start voor de naoorlogse anti- discriminatiebeweging ten behoeve van de LHBT-gemeenschap.

Je kunt stellen dat sinds die tijd er voor LHBT’ers veel is verbeterd, bijna elk land heeft op zijn eigen manier een transitie doorgemaakt. In Nederland werd in januari 1969, dus nog vóór de gebeurtenissen van Stonewall, een demonstratie voor homorechten in Europa gehouden. In 1977 werd er voor het eerst een Roze Zaterdag gehouden in Nederland, en de nu niet meer weg te denken Canal Pride in Amsterdam dateert van 1996. Daarvan is onlangs besloten dat het tot ons culturele erfgoed zal gaan behoren. Diverse steden in Nederland en wereldwijd kennen zomers hun eigen Gay Pride.

Is dat dan nog nodig nu er zoveel verbeterd is voor de LHBT-gemeenschap? Jawel hoor, voorlopig zijn er nog zo’n zeventig landen waar homoseksualiteit strafbaar is en waarvoor zelfs in een aantal daarvan de doodstraf kan worden opgelegd. Daarnaast is er dichter bij huis ook wel het één en ander te verbeteren. De opleving van rechts extremisme is voor iedereen die niet man, wit en hetero is nooit een goed teken. Zo bemoeit het nationalistisch regime van Polen zich nadrukkelijk met het aldaar gevestigde Zweedse woonwarenhuis IKEA, die een medewerker heeft ontslagen vanwege openlijke homofobie. Openbaar aanklagers zijn er een onderzoek naar IKEA begonnen. In Groot Brittannië is ophef ontstaan over voorlichtingslessen op basisscholen. Vanaf 2020 zal er voorlichting gegeven worden over verschillende familievormen en liefdesrelaties waaronder ook LHBT-relaties. Met als gevolg demonstrerende ouders, een bedreigd schoolhoofd en kinderen die werden thuisgehouden. En waar gaat het om? Een boekje met twee mannelijk pinguïns die een jong opvoeden en één over een jongetje die zich verkleedt als zeemeermin.

Ook in Nederland worden er door extreem rechtse partijen alleen LHBT’ers ‘geknuffeld’ als ze er moslims mee in een kwaad daglicht kunnen zetten. En een politieman in functie die een niet opgevoerde brommer een ‘homobrommer’ noemt, kan toch ook niet meer anno 2019.  Om het nog maar niet te hebben over ‘homo’ als scheldwoord door seksueel onzekere tieners en, erger nog, volwassen seksueel onzekere mannen. Ik zou geen andere reden weten dan dat. Het bejaarde mannen praatprogramma ‘Voetbal Inside’ , nu ‘Veronica Inside’ grossiert in homofobische opmerkingen, want ‘dat moet kunnen’ vinden sommigen

Nu is het een dunne lijn, overgevoeligheid ligt op de loer, en moeten we dat willen? Dat tenen zo lang zijn dat elk woord op een gouden schaaltje gewogen moet worden omdat de ander zich wel eens geschoffeerd zou kunnen voelen. We hebben het met het ‘n-woord’, dat gebruiken we niet meer, zelfs een populair koekje heeft er een naamsverandering voor ondergaan. Maar de voormalige ‘n’ers’ zelf gebruiken het wel te pas en te onpas ook in negatieve zin om een ander aan te duiden, en in negen van de tien raps kom naast ‘fuck’ en ‘bitches’ het ‘n-woord’ bovenmatig veel voor. Maar behoor je niet tot de groep, dan mag je het niet gebruiken, is de tendens. Trek je dat door, dan mogen LHBT’ers zelf wel van alles en nog wat over anderen in de eigen gemeenschap zeggen, maar buitenstaanders niet.

Dat wordt een heel benauwde maatschappij, alles valt of staat met de context en hoe je het interpreteert. Ik heb zelf onlangs nog gekscherend tegen een heteroman gezegd dat iets wel heel ‘gay’ is aan wat ie deed, een zojuist gekochte outfit fotograferen en aan een heterovriend doorsturen. Dat doe ik nog niet eens. Maar er is natuurlijk wel een grens. Als ‘homo’ als negatief en onmannelijk wordt gezien en wordt geroepen om de ander naar beneden te halen, omdat in de groep übermannelijkheid als het grootste goed wordt gezien, mag daar best wat van gezegd worden.

Vijftig jaar na de Stonewall Riots staat de LHBT-gemeenschap er beter voor, openlijk homoseksuele premiers in Ierland, Luxemburg en Servië, net zoals tal van andere politici, zakenmensen, wetenschappers en kunstenaars. De Britse William die zegt er geen probleem mee te hebben mocht één van zijn kinderen homoseksueel zijn. Er is veel gewonnen, maar we zijn er nog niet.

Frans Heemskerk schrijft dagelijks een persoonlijk verhaal op zijn site Aidan’s World



Categorieën:Column

Tags: , , , , ,

%d bloggers liken dit: