Tel Aviv Live (3): Zwitserland en Zweden maken indruk

Vandaag begonnen in de Tel Aviv Expo de repetities van de tweede Halve Finale.

Armenië doet sinds 2006 mee aan het festival en heeft slechts twee keer de finale niet gehaald. De laatste keer was vorig jaar met Sevak Khanagyan’s “Qami”. Het land doet er dan ook alles aan om dat nu te voorkomen. In een overwegend zwart decor met rode en witte belichting, en geheel in het zwart gekleed (inclusief lieslaarzen), betrad Srbuk vandaag als eerste het podium voor een krachtige uitvoering van “Walking out”. Een hedendaagse popsong, waarbij de zangeres regelmatig direct in de camera kijkt en de kijkers toezingt. Rookmachines en vuurspuwers maken de act helemaal af.

Srbuk (ARMENIË)

Ierland is nog steeds houder van het Eurovisie record: maar liefst zeven keer wist het land te winnen, waarvan vier keer in vijf jaar tijd. Inmiddels liggen de Gouden Ierse Tijden al weer ver achter ons. De laatste overwinning dateert uit 1996 (wie kent Eimear Quinn’s “The Voice” nog?) en sinds de invoering van de halve finale wisten ze zich zeven keer niet te kwalificeren voor de finale. Aan Sarah McTernan de taak om weer voor Iers succes te gaan zorgen met het lied “22”, dat geschreven is door een Nederlands team (Janieck van de Polder, Marcia Sondeijker en Roel Rats). De zangeres is gekleed in een rood leren rok met dito top en wordt bijgestaan door twee backingvocals in het roze. Het lied heeft een fifties-vibe en het podium lijkt dan ook op een Amerikaans diner uit de jaren ’50, en op de achterwand verschijnt zelfs een comic-versie van Sarah. Dit alles kan tijdens deze repetitie niet verhullen dat het vocaal nog niet helemaal perfect is.

Sarah McTernan (IERLAND)

Letland stuurt de indie-pop band Carousel. Het lied “That night” heeft een aparte relaxte sound, maar het kabbelt een beetje voort zonder climax.
Er gebeurt ook weinig op het podium, waar zangeres Sabine, gekleed in een witte jurk met groen hoedje, omringd wordt door de overige bandleden. In deze sterke tweede halve finale lijkt de finale ver weg voor de Letten.

Carousel (LETLAND)

Luca Hänni uit Zwitserland behoort dit jaar tot één van de favorieten. Ook de schrijvers van “She got me” hebben goed geluisterd naar “Fuego” waar Cyprus vorig jaar tweede mee werd. Het opzwepende en vrolijke nummer wordt goed in beeld gebracht met een strakke choreografie, waarbij Luca (geheel in het zwart) wordt bijgestaan door twee dansers en twee danseressen die geheel in het rood gekleed zijn. In combinatie met de veelal zwart en rode achtergrond staat deze Zwitsers bijdrage als een huis.

Luca Hänni (ZWITSERLAND)

De traditionele songfestivalballad komt dit jaar uit Moldavië. Anna Odobescu heeft een van de krachtigste stemmen op dit festival en ze tilt het lied “Stay” naar een hoger niveau. Gekleed in een witte creatie (voor kort en achter lang) weet ze elke noot te raken. Op het podium staat ook een zandkunstenares die live prachtige beelden tevoorschijn tovert. We zagen zoiets al eerder in 2011 bij de inzending van Oekraïne destijds, maar het blijft mooi.

Anna Odobescu (MOLDAVIË)

Roemenië bleef vorig jaar voor het eerst in de geschiedenis achter in de halve finale. Dit jaar is de finale voor het land ook nog geen uitgemaakte zaak. Ester Peony zingt “On a Sunday” en op de zang is niets aan te merken, maar het mist overtuigingskracht. Aan de zangeres, die op een stoel zit, ligt het niet, maar het lied sleept zich voort en er is geen act die voor meerwaarde zorgt.

Denemarken komt met het zoete, maar vrolijke “Love is forever”, een lied gezongen in het Engels, maar ook met enkele Franse, Duitse en Deense zinnen. Leonora begint haar lied voor een scherm en als dat openschuift zien we dat de zangeres met de rug naar het publiek staat. Vervolgens klimt ze op een hoge stoel, met twee backingvocals naast zich. Tijdens het lied komen er nog twee zangers bij, zodat uiteindelijk vijf personen op de hoge stoel zitten om het lied af te sluiten. Op de achterwand zijn getekende wolken zichtbaar. Of het genoeg is voor de finale is nog maar afwachten.

Leonora (DENEMARKEN)

Vorig jaar won Oostenrijk verrassend de jurystemming en werd Cesar Sampson uiteindelijk derde. Dit jaar mag Pænda aantreden voor het Alpenland met het lied “Limits”. In een donker decor en zittend op een kruk begint de zangeres in zwart-wit beeld aan haar lied in een intieme setting. Op beeld wordt de opvoering gedurende drie minuten klein gehouden wat goed bij het lied past. Pænda heeft een heldere stem die af en toe schel en breekbaar overkomt waardoor het lijkt of ze soms de tonen net niet haalt. De Oostenrijkse inzending is verder vlak en weet niet te raken. De reeks van het behalen van de finale de afgelopen vijf jaar lijkt dan ook niet voortgezet te worden.

Pænda (OOSTENRIJK)

Als laatste vandaag was Zweden aan de beurt. Zoals verwacht brengt het land dezelfde uitvoering van John Lundvik’s “Too Late For Love” dan tijdens Melodifestivalen. Hij won de Zweedse finale met overmacht en de verwachtingen zijn hoog gespannen. Bij de bookmakers staat Zweden op dit moment vijfde en hij is daarmee een kanshebber op de eindoverwinning. John zingt zijn gospelachtige lied in Tel Aviv wederom uitstekend en er is niets op aan te merken. Zweden staat wat ons betreft al met anderhalve been in finale en een goede klassering is wederom te verwachten voor het Scandinavische land. Het zou dan de zevende top 10 notering zijn in acht jaar. Een ongekend resultaat.

John Lundvik (ZWEDEN)

Morgen volgen de repetities van de tweede helft van de tweede Halve Finale, met natuurlijk ook onze eigen Duncan Laurence.

(foto’s: Barry van Cornewal / Roze Golf / EBU / Andres Putting / Thomas Hanses)

Met dank aan Songfestivalweblog.nl



Categorieën:2019 Tel Aviv, Dossiers, Eurovisie Songfestival, Nieuws

Tags: , ,

%d bloggers liken dit: