Tel Aviv Live (2): De tweede repetitiedag

Zondag waren de laatste acht landen uit de eerste halve finale aan de beurt voor hun repetitie. De artiesten mogen tijdens zo’n eerste repetitie een half uur op het podium oefenen.

In de praktijk betekent dat meestal dat ze het lied drie keer kunnen uitvoeren.

Als eerste was België aan de beurt. Ondersteund door twee paukenisten probeert de 18-jarige Eliot Vassamillet zich door de eerste halve finale te slaan. Het lied “Wake up” is van Pierre Dumoulin, de man die ook verantwoordelijk was voor Blanche’s “City Lights”, waarmee de Belgen twee jaar geleden een zeer mooie vierde plaats behaalden. De kans dat Eliot dit succes gaat evenaren zal echter niet groot zijn. De performance mist kracht en ook vocaal weet Eliot nog steeds niet te overtuigen.

Eliot (BELGIË)

Maar liefst vijf mannelijke backingvocals begeleiden de geheel in het zwart geklede Georgische zanger Oto Nemsadze tijdens het lied “Keep on going”. Laat je niet misleiden door de titel, want het lied wordt volledig in het Georgisch gezongen. Visueel ziet het geheel er mooi uit met besneeuwde bergtoppen op de LED-schermen die uiteindelijk veranderen in een vuurzee, en rookspuwers op het podium. Oto heeft een krachtige stem en overtuigd vocaal zeer zeker, maar het lied zal niet erg toegankelijk zijn voor een groot publiek. De bookmakers hebben ook weinig vertrouwen in een overwinning, want de Georgische bijdrage staat momenteel op de veertigste plaats.

Oto Nemsadze (GEORGIË)

Kate Miller-Heidke, gekleed in een witte prinsessenjurk, won eerder dit jaar de eerste Nationale Finale van Australië, nadat in eerdere edities een artiest na een interne selectie werd gekozen. Haar lied “Zero Gravity” is een cross-over van pop en klassiek, zoals we al vaker tijdens het festival hebben gezien. De uitvoering is wel opvallend. Kate en twee danseressen staan op hoge palen die heen en weer kunnen zwaaien en waarmee ze de gewichtsloosheid kunnen uitbeelden, in combinatie met projecties op het LED-scherm in de zaal, maar ook met speciale projecties die alleen op het televisiescherm thuis zichtbaar zijn. En zo stijgt Kate omhoog van de aarde
naar de sterrenhemel in het heelal.

Kate Miller-Heidke (AUSTRALIË)

IJsland heeft de meest opvallende act dit jaar. Gekleed in het leer brengt de band Hatari het lied “Hatrið mun sigra”, oftewel “Haat zal zegevieren”. Het is een aanklacht tegen de huidige maatschappij. In het kort komt het erop neer dat als we op deze voet verdergaan en als er niets veranderd, dan zal haat uiteindelijk zegevieren. Een boodschap die je niet vaak tijdens het songfestival hoort. De act rond de zangers Klemens Hannigan en Matthías Tryggvi Haraldsson met SM en bondage elementen zal zeker het gesprek in menig huiskamer zijn tijdens de eerste halve finale. Voor de een zal het oorverdovend lawaai zijn, voor de ander drie minuten top entertainment.
Op het podium staat een grote kooi in de vorm van een globe met daarbovenop de drummer Einar die er wild met zijn zwepen op slaat. Al met al haalt IJsland alles uit de kast voor een hoge eindnotering.

Hatari (IJSLAND)

Estland eindigde vorig jaar op de achtste plek met “La forza” van Elina Nechayeva. Dit jaar mag de Zweed Victor Crone het proberen met “Storm”.
De zanger is heel casual gekleed met een leren jack, en op de achtergrond zien we stormwolken voorbijkomen. De titel klinkt misschien veelbelovend, maar het is meer een storm in een glas water. Het lied komt en gaat voordat je het in de gaten hebt. Daarbij komt ook nog dat de startpositie ongunstig uitpakt voor Victor: hij zit geklemd tussen de opvallende bijdrages uit Australië, IJsland, Portugal en Griekenland.

Victor Crone (ESTLAND)

Gehuld in een groene satijnen creatie zingt Conan Osíris (de artiestennaam van de 30-jarige Tiago Miranda) voor Portugal het bijzondere “Telemóveis”.
Echt een gevalletje: je houdt ervan of je vindt het vreselijk. Net als in de Portugese Nationale Finale wordt Conan in Tel Aviv bijgestaan door zijn danser João Reis Moreira.

Conan Osíris (PORTUGAL)

Vorig jaar moesten ze de finale missen, maar dit jaar hopen de Grieken zich weer te kwalificeren met Katherine Duska en “Better love”. De zangeres heeft een opvallend stemgeluid, en is gekleed in een witte jurk met rij parels die in haar haar zijn gevlochten. Ze wordt bijgestaan door vijf backingvocals/dansers, waarvan twee gebruik maken van zwaarden. Op het podium ook een attribuut dat lijkt op een oud-Griekse fontein, die tijdens het lied omdraaid en veranderd in een bloemenmuur. We verwachten zeker wel een finaleplaats.

Katherine Duska (GRIEKENLAND)

De Turk Serhat vertegenwoordigd San Marino voor de tweede keer. In 2016 bleef hij steken in de halve finale met “I didn’t know”. Dit jaar probeert hij het met het zelfgeschreven “Say na na na”. Serhat is duidelijk niet de sterkste zanger, en ook de twee dansers die met hem op het podium staan zullen nog goed moeten oefenen om alles synchroon te laten verlopen. De drie achtergrondzangeressen waren tijdens de eerste repetitie duidelijk het best voorbereid. Het simpele, vrolijke lied, is zeker geen hoogvlieger, maar zal zeker bijdragen aan de feestvreugde op menig Eurovisie Party.

Serhat (SAN MARINO)

En met de repetitie van San Marino kwam er een einde aan de eerste repetitie ronde van de landen uit de eerste Halve Finale.

(foto’s: Barry van Cornewal / ROZE GOLF / EBU)



Categorieën:2019 Tel Aviv, Dossiers, Eurovisie Songfestival, Nieuws

Tags: , ,

%d bloggers liken dit: