Column Frans Heemskerk: Geen Interesse

Frans Heemskerk september 2017Frans Heemskerk schrijft dagelijks een persoonlijk verhaal op zijn site Aidan’s World. Hij is verder vaste columnist bij het programma ‘Uit de Kast’ op Radio Capelle, Omroep Zuidplas, Radio Schiedam en de Lokale Omroep Krimpen aan de IJssel.

Decennialang heb ik bij een groot bedrijf gewerkt met zo’n tienduizend medewerkers. Het spreekt voor zich dat met zoveel mensen en alles wat erbij komt kijken om zo’n bedrijf draaiende te houden er regels moeten zijn om het gestructureerd te laten verlopen.  Basiszaken als ‘op tijd komen’, ‘zorgen dat je er behoorlijk uitziet’ en gewoon dat doen waarvoor je je aan het bedrijf hebt verhuurd, spreken voor zich. Iedereen die een beetje na kan denken snapt dat en ziet het als een vanzelfsprekendheid. Het bedrijf heeft meer dan honderd jaar bestaan en in die periode heeft het zich mee ontwikkeld met de tijd. Het zou natuurlijk te gek voor woorden zijn als het de regels van de beginjaren, ergens rond 1890, ongewijzigd zou blijven hanteren.

Die wijzigingen waren eigenlijk een constante factor. Zodra er een andere directie kwam, of wat lokaler: een andere bedrijfsleider, kwamen er nieuwe regels of werden bestaande regels anders geïnterpreteerd. Iets wat jarenlang gewoon was, bleek dan opeens een no-go area. Het grappigste vond ik als er bepaalde handvatten werden aangereikt, die waren bedoeld als een soort handleiding of richtlijn, wat sommigen dan zagen als nieuwe regels die tot op de letter moesten worden opgevolgd, tot op het belachelijke af. Zo kon het gebeuren dat die aanwijzingen bedoeld als middel het doel werden en het belangrijker was om blind de zogenaamde regels te volgen in plaats van logisch na te denken en het gebodene toe te passen daar waar mogelijk, zodat het werkelijk een hulpmiddel was in plaats van een wet van Meden en Perzen, waardoor er zelfs zaken in de soep liepen. Het heeft me menig vrolijk moment bezorgd als ik verbijsterd en hoofdschuddend de verbetenheid zag van de misinterpretatie van de richtlijnen door degenen die meenden vanwege die halsstarrigheid op te vallen als beste jongetje of meisje van de klas door de boven hen gestelden.

Dit alles is voor mij eigenlijk een metafoor van het geloof in het algemeen. Al die oude geschriften van welk geloof dan ook, zijn in de loop van de eeuwen ook met enige regelmaat aangepast zoals het de machthebbers op dat moment het beste uitkwam. En er waren, en zijn nog steeds, gelovigen die precies volgens de letter van de Bijbel, Koran, Thora of de vele, vele andere heilige boeken of geschriften leven om die grote boven hen gestelde God gunstig te stemmen. Zonder zelf na te denken nemen ze wat er staat geschreven of door hun pastoors, dominees, imams, en andere voorgangers wordt verteld voor waarheid aan. Dat heeft in de loop van de eeuwen voor heel veel ellende gezorgd, en nog. Uit naam van welke God dan ook zijn oorlogen ontketend, is er gemarteld en gemoord, terwijl ze allemaal zeggen dat hun God er één van liefde is, maar dan moet je niet anders willen denken en al helemaal niet anders willen zijn.

LHBT’ers hebben altijd als een rode lap op een stier gewerkt voor de diepgelovige godvruchtige mens. Rood aanlopend met kloppende aderen in de slapen wisten ze het zeker: ‘Zo heeft God het nooit bedoeld!’

‘Wanneer een man bij een manspersoon zal gelegen hebben, met vrouwelijke bijligging, zij hebben beiden een gruwel gedaan; zij zullen zekerlijk gedood worden; hun bloed is op hen’.

Ja, van invoelend en begripvol zijn naar een ander is hier niet echt sprake, maar in vrijwel elk geloof is homoseksualiteit iets vreselijks, hoewel mij wel opvalt dat het nooit gaat over ‘wanneer een vrouw bij een vrouwspersoon…’ enzovoort, maar laat ik geen spijkers op laag water gaan zoeken. Terwijl je ook kunt denken dat God de bevolkingsgroei een beetje in toom wil houden en zo nu en dan eens een andersgeaarde geboren laat worden, anders loopt het de spuigaten uit, maar nee, de diehard gelovige meent nog steeds dat ‘ga en vermenigvuldig u’, dat ooit ergens is opgeschreven,  nog steeds geldt in de overbevolkte wereld. Het is een aanwijzing, geen heilig moeten, volgens mij.

En dan dat gedreig met hel en verdoemenis over van alles en nog wat, maar zeker over LHBTI’ers en dat sodomie hen naar de hel zou doen verbannen, komt toch in een heel ander licht te staan, als je al die schandalen van de kerk in ogenschouw neemt. Zij zeggen in God te geloven die het kwade straft. Dan weten al die geestelijken die kinderen hebben misbruikt en mishandeld dat slechts het eeuwige vuur in de hel op hen wacht. Desondanks gingen ze er jaren mee door en/of gedoogden het. Het doet je er als zelfstandig denkend mens toch vraagtekens bij zetten of het niet één grote poppenkast is.

Gelukkig zijn er veel gelovigen die naast hun geloof wel zelf blijven nadenken, en datgene er uit pikken wat ze kunnen gebruiken en gewoon heel simpel vinden wat eigenlijk de basis is waaruit ieder mens zou moeten opereren en wat in één of andere vorm in elk geschrift te vinden is:

‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook de ander niet’.

Zo eenvoudig is het, maar tegelijkertijd blijkt het zo moeilijk. Sommige stromingen staan open voor de verandering en verwelkomen LHBT’’ers in hun midden, maar het is nog maar een heel klein beginnetje en er valt nog een wereld te winnen op kerkelijk gebied en hun visie op de LHBT- wereld. En ze móeten zich ook wel meer naar de huidige tijd keren, want de kerken lopen niet voor niets leeg. En die verandering, die er wel degelijk is, gaat heel langzaam, te langzaam, want al in 1968 zong Jenny Arean over de toen al zieltogende kerk in het lied Geen Interesse, meneer kerk.

Deze column is te horen in het programma Uit de Kast van van zaterdag 19 mei 2018.



Categorieën:Column

Tags: , ,

%d bloggers liken dit: