Column Frans Heemskerk: Regenboogambassadeurs

Frans Heemskerk september 2017Frans Heemskerk schrijft dagelijks een persoonlijk verhaal op zijn site Aidan’s World. Hij is verder vaste columnist bij het programma ‘Uit de Kast’ op Radio Capelle, Omroep Zuidplas, Radio Schiedam en de Lokale Omroep Krimpen aan de IJssel.

Als je googled op de term ‘regenboogambassadeurs’,  komt meteen het COC Limburg naar voren. Als COC een zeer professionele en actieve organisatie te beoordelen naar hun website en alle activiteiten die erop vermeld staan. Zo is er ook ruimte voor de diverse regenboogambassadeurs van de verschillende Limburgse gemeentes die er hun zegje doen. Ook de gemeente Haarlem popt vrij snel op, waar sinds maart 2016 vier regenboogambassadeurs actief zijn.

In Capelle aan den IJssel hebben we sinds enkele jaren Noes Fiolet en Quirine Lengkeek als regenboogambassadeurs, maar vandaag nemen ze afscheid. In deze uitzending van ‘Uit De Kast’, zullen ze vertellen wat er allemaal is gebeurd in de tijd dat zij zich voor de LHBT-gemeenschap van de gemeente Capelle hebben ingezet. En hopelijk gaat de gemeente er vanaf dit punt zelf verder mee. In elk geval is het programma waar u nu naar luistert, en wat vandaag zijn 75e uitzending heeft, een zeer succesvol initiatief van Noes gebleken. Want zoals wellicht bekend, wordt dit programma niet alleen twee keer per maand in Capelle uitgezonden maar ook in onze buurgemeenten Schiedam, Krimpen en Zuidplas. En ik kan u als vaste luisteraar geruststellen: dit programma gaat gewoon door, ook al leggen Noes en Quirine hun taken als ambassadeur neer.

Onze grote zustergemeente Rotterdam had ook regenboogambassadeurs, zeven maar liefst. Aangesteld door de gemeente startten ze in 2010, om er in 2014 mee op te houden, omdat ze naar eigen zeggen niet genoeg steun kregen van het gemeentebestuur. In Schiedam zijn er sinds 2013 drie homoambassadeurs, een andere naam, maar ik vermoed dat ze hetzelfde doel voor ogen hebben: aandacht vragen voor de LHBT-gemeenschap binnen hun gemeente. De vraag die zich onmiddellijk opwerpt is: is dat nou wel nodig zo’n regenboogambassadeur? In een perfecte wereld natuurlijk niet, maar we kunnen het er over eens zijn dat de wereld niet perfect is. Naast LHBT’ers zijn er nog genoeg andere groeperingen op te noemen die wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken.

Aan de andere kant heb ik persoonlijk altijd een dubbel gevoel bij het etiketteren van groeperingen en ze als bijzonder of hulpbehoevend te zien. Om het bij de LHBT-gemeenschap te houden, zij zijn niet anders dan andere inwoners van de gemeente, ze zorgen bijvoorbeeld niet voor overlast. Ik bedoel wanneer is er in Nederland melding gemaakt van groepen homo’s die zich plunderend en rampokkend een weg door de stad baanden alleen omdat Nederland wéér niet de finale van het Eurovisie Songfestival heeft gehaald? Of lesbiennes die in groepjes sissende geluiden maken naar meisjes, en ze ‘hoerrr’ noemen als ze niet op de in hun ogen juiste wijze reageren? Precies. Voorbeeldburgers gaat misschien te ver, maar toch. Ik heb het al eens eerder gezegd, LHBT’ers zijn net mensen.  En zo willen ze ook behandeld worden, gewoon zoals iedereen. Ze willen in de gemeente waar ze wonen en/of werken net als ieder ander individu dat veilig en met plezier kunnen doen.

De problemen die er zouden kunnen ontstaan, liggen negen van de tien keer dan ook niet bij de LHBT’ers zelf, maar bij anderen die menen dat zij het recht hebben om LHBT’ers, of om het even welke groepering dan ook, die anders is dan zijzelf, te moeten schofferen, bedreigen of zelfs fysiek te moeten aanvallen. Alle goede bedoelingen van regenboogambassadeurs ten spijt, die zich vrijwillig inzetten, en zeker een mooie taak op zich nemen om een brug te slaan, vind ik het een taak van de gemeente om te zorgen dat iedere bewoner van welke groepering dan ook zich er veilig, welkom en thuis voelt. Dat er van de bewoners zelf participatie hierin mag worden verwacht, is evident. Maar de gemeente dient in het geval van LHBT’ers er alles aan te doen dat zij zich een onderdeel van de gemeenschap voelen: gehoord, gezien en begrepen. Op straat, op het werk, door de gemeenteraad en de politie. Kortom, zoals alle andere burgers binnen de gemeente.

Deze column is te horen in het programma Uit de Kast van van zaterdag 3 maart 2018.



Categorieën:Column

Tags: , , ,

%d bloggers liken dit: