Column Frans Heemskerk: We doen wat we doen

Frans HeemskerkFrans Heemskerk schrijft dagelijks een persoonlijk verhaal op zijn site Aydan’s World. Hij is verder vaste columnist bij het programma ‘Uit de Kast’ op Radio Capelle en Omroep Zuidplas. Zijn in dat programma uitgesproken tekst is hier te lezen:

Het oudste beroep ter wereld, the oldest profession in the world, le plus vieux métier du monde, das älteste Gewerbe der Welt, het feit dat in vrijwel elke taal daarmee seks tegen betaling wordt bedoeld, geeft wel aan dat prostitutie er altijd is geweest en nooit zal verdwijnen. Het is natuurlijk een stoplap, die bewering stamt uit een periode dat men prostitutie als een noodzakelijk kwaad zag om de natuurlijke behoefte van mannen te bevredigen. Het idee is ook gestoeld op de gedachte dat alleen vrouwen dit werk doen. Men dacht toen dat vrouwen geen behoefte hadden aan seks, wat met de kennis van nu vanzelfsprekend een volledig achterhaald idee is.

Toch gaat het in negen van de tien gevallen altijd over vrouwen die dit werk doen en mannen die hen betalen voor seks. Maar ook mannen of jongens die hun seksuele diensten verkopen aan mannen komt in alle ontwikkelde culturen voor. In het oude Griekenland waren homoseksuele prostitués vaak slaven. Vrije mannen of vrouwen die hun lichaam verkochten konden hun burgerrechten verliezen. De Griekse en ook Romeinse wereld kende homobordelen. In de middeleeuwse islamitische wereld werd jongensprostitutie als een zonde gezien, maar het werd wel getolereerd. Alleen de sociaal minderen mochten zich verkopen.

Maar er werd altijd vanuit de behoefte van de man gedacht. En hoewel de behoefte van vrouwen op dit gebied zeker in de geschiedenis enigszins over het hoofd werd gezien of gewoon domweg ontkent, moeten er volgens mij destijds wel degelijk vormen zijn geweest, waarbij vrouwen tegen een vergoeding het gezelschap van een jongen of man verwierven. De gigolo was in eerste instantie een danser die met ongetrouwde dames danste. Het chique Hotel des Indes in Den Haag had al in 1925 de primeur in Nederland in de vorm van zo’n gigolo.

Omdat de vrouwelijke seksualiteit over het algemeen anders in elkaar steekt dan de mannelijke, was een gigolo van oudsher een gezelschapsheer, vaak voor een dame uit de hogere kringen, die haar escorteerde en over uitstekende manieren en sociale vaardigheden beschikte en dienst deed als haar danspartner als de dame in kwestie dat wenste. Hij kreeg naast geld ook cadeaus als dure kleding en een auto.

Het was vaak een langdurige verbintenis waarbij ook seksuele diensten konden worden verleend. En nu is er dan sinds vorig jaar ‘De Stoute Vrouw’ een escortbureau door en voor vrouwen dat was er in Nederland nog niet en er is klaarblijkelijk vraag naar.

In de huidige tijd kijken we over het algemeen niet meer zo op over wat er op seksueel gebied te koop is. Als volwassenen zelf besluiten, dus geheel en al vrijwillig, om hun seksuele diensten voor geld aan te bieden, ga je gang. Het enige criterium wat voor mij belangrijk is, is dat het zonder dwang is en je van kinderen en dieren afblijft. Ik denk dat het ook heel belangrijk is dat sekswerkers, zoals ze zichzelf het liefst noemen, zo heb ik begrepen, uit het schimmige en clandestiene worden gehaald en erkent worden als een sociaal belangrijke beroepsgroep. Denk onder meer aan de sekswerkers die zich op gehandicapten richten.

Toch zal aan de andere kant dat ruwe schimmige randje wat er altijd aan het oudste beroep zal blijven kleven of het ondeugende ‘het-mag-eigenlijk-niet’ voor zowel de sekswerkers zelf als hun klanten juist spanningverhogend en aanzuigend werken en één van de redenen zijn waarom ze het gaan doen of er gebruik van maken. Ach, ze doen maar wat ze doen, ik vraag niet waarom.

Deze column is te horen in het programma Uit de Kast van Radio Capelle van zaterdag 1 april 2017.



Categorieën:Column

Tags: , , ,

%d bloggers liken dit: