Column Frans Heemskerk: LHBT …QIA

Frans HeemskerkFrans Heemskerk schrijft dagelijks een persoonlijk verhaal op zijn site Aydan’s World. Hij is verder vaste columnist bij het programma ‘Uit de Kast’ op Radio Capelle en Omroep Zuidplas.

Al jaren wordt in Nederland de uit het Engels overgewaaide term LHBT (spreek uit: elhabeetee) gebruikt om lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders aan te duiden. In het Engels is het natuurlijk LGTB. Daarvoor gebruikten we de nu nog in Vlaanderen gebezigde term ‘holebi’, maar de transgenders wilden en verdienden ook om genoemd te worden in deze overkoepelende term waarmee men uitdrukking geeft aan een groep mensen die afwijken van de (hetero)meerderheid. Beter zou het zijn om een collectieve aanduiding te verzinnen van één normaal uit te spreken woord, maar hoewel het grootste deel van de LHBT-ers vindt dat men niet in hokjes moet denken, wordt het er structureel wel gedaan. De letters LH duiden beiden mensen aan die op hetzelfde geslacht vallen, maar de L’s willen wel graag apart genoemd worden, dus daar ga je al.

Maar er zijn nog meer groepen die zich niet vertegenwoordigd voelen onder de LHBT-koepel. De Queers bijvoorbeeld, hoewel queer in Engelstalige landen een scheldwoord voor homo’s is, het equivalent van het Nederlandse ‘flikker’, is het in dit geval een parapluterm van onder anderen homoseksuelen en travestieten, maar ook in de punkscene komt het voor. Men zet zich af tegen de standaard heteronorm, maar ook de homowereld wordt er soms te rolbevestigend gezien. Men trekt tegelijkertijd, o ironie, eigenlijk elk ander hokje ernstig in twijfel. Dat ze zichzelf daarmee ook weer in een hokje zetten, laten we voor nu maar even buiten beschouwing.

De I staat voor mensen met een intersekse-conditie, zij vallen buiten het binaire genderperspectief, en vallen onder de noemer ‘non-binair’. Zij voelen zich man en vrouw, of geen man of vrouw, of iets heel anders, of een combinatie ervan. Zij voelen zich niet prettig bij de standaard voornaamwoorden ‘hij’ of ‘zij’. In Nederland is het onzijdige voornaamwoord ‘hen’ toegekend aan non-binaire personen. Je kunt in Nederland je geslacht vooralsnog niet veranderen naar non-binair. Men is verplicht om op officiële documenten je te identificeren als man of vrouw. Wat mij opvalt aan wat ik als informatie betreffende non-binaire personen tot me heb genomen is dat zij over het algemeen vrij defensief zijn in hun reacties en antwoorden in bijvoorbeeld interviews. Persoonlijk vind ik alles wat iedereen doet en hoe iedereen zich voelt prima, zolang alles vrijwillig is en men zich op seksueel gebied niet met kinderen en dieren inlaat. Leef je leven, doe wat je gelukkig maakt. Maar begrip is iets wat nooit afgedwongen kan worden en vooral ook van twee kanten moet komen. Juist non-binaire personen, die zelf door een heel verwarrende tijd zijn gegaan voordat ze zichzelf hebben gevonden in hun non-binair zijn, zouden niet als door een wesp gestoken moeten reageren als anderen het niet meteen snappen en doorhebben, of zich enige tijd willen gunnen het te begrijpen en misschien met (domme) vragen komen. Leer te leven met het feit dat in de overwegend heteroseksuele wereld er nu eenmaal altijd onbegrip zal blijven bij sommigen voor LHBTQIA-ers. Een eigen vakje tekenen bij de vraag man of vrouw is vrij infantiel en komt tevens nogal passief-agressief over, maar als je vindt dat dat de wijze is waarop je jezelf wilt profileren, moet je het zeker blijven doen. Net als bij Queers is het grappig dat de non-binairen zelf niet in een man of vrouw hokje willen, maar wel in een eigen hokje.

Dan hebben we nog de a-seksuelen, waar de A voor staat. Mensen zonder seksuele aantrekkingskracht en/of seksueel verlangen. Het is niet het ontbreken van een seksuele geaardheid. Sommige a-seksuelen kunnen toch seksuele relaties hebben, ondanks dat ze geen seksuele aantrekkingskracht of verlangen ervaren. A-seksueel is ook iets anders dan a-romantisch. En hoewel het maar een klein percentage van de bevolking zou zijn ( men spreekt over 1%) willen ze zich met de A graag vertegenwoordigd zien onder de koepel. En om het nog doller te maken is er nog een andere groepering die de Q van queers opeisen, de zogenaamde ‘questioning’, zij willen hun seksuele oriëntatie vooralsnog niet vastleggen. Moet er dan nog een Q komen? Is het zo niet al verwarrend genoeg?

LHBTQIA, elhabeeteekuieaa, een onuitspreekbare naam, maar met twee klinkers en wat gehussel zou het ‘blithaq’ of ‘blathiq’ kunnen worden. Zes of zeven hokjes waarin men zich veilig voelt en schuil houdt en blijft roepen om vooral niet in hokjes te denken. Laten we het gewoon beseffen dat mensen nu eenmaal graag in hokjes denken, het zit in onze aard. Laten we onszelf er maar van doordringen dat we allemaal onszelf en anderen in hokjes plaatsen. Heb er begrip voor dat nooit iedereen jou zal begrijpen, net zoals jij zelf ook niet de oriëntatie en beweegredenen om zich op een bepaalde wijze te profileren van anderen zult begrijpen, maar respecteer het en gun ze hun eigen ruimte. Eén ding is zeker en staat als een paal boven water: we zijn allemaal mens.



Categorieën:Column

Tags: ,

%d bloggers liken dit: