Column: Daten in een tramhuisje

column joop van den haak

Onze columnist Joop van den Haak is overleden. Hij schreef sinds 2013 voor onze site columns over zaken die hem bezig hielden.

Hij had er al twee klaar voor de komende weken. Dit is de op een na laatste column die hij voor de Roze Golf schreef: Daten in een tramhuisje.

Het was zo ongeveer in de tweede helft van de zeventiger jaren van de vorige eeuw dat in Den Haag in de omgeving van de chique Laan van Meerdervoort met name in de nachtelijke uurtjes in tramhuisjes werd gedatet.

‘He, waarom sta je daar in dat tramhuisje,’ vroeg een leuke uitziende Sjaak aan een hunk, die daar stond alsof hij de tram verwachtte. ‘s’ Nachts rijden er geen trams of bussen, man.’

‘Weet ik,’ zei Simon, terwijl hij lachend in de richting van de vraagsteller keek. ‘Maar ik dacht bij mezelf: misschien komt er iemand voorbij, die ik leuk vind en zin heeft in een pretje.’

‘Mmmm…. wil je seks of zo?’, vroeg Sjaak. Zonder op antwoord te wachten, stond hij in het wachthuisje ineens naast Simon en zoende hem wild op zijn mond. Simon liet zich dat gewillig welgevallen. Het had ook anders kunnen uitpakken. Sjaak zou een klap op zijn smoel gekregen kunnen hebben, maar niets daarvan; Simon hield wel van een mannelijke tongduel.

‘Heb jij ergens een plek waar we naar toe kunnen?’, vroeg Simon. De twee jongens hadden zich inmiddels aan elkaar voorgesteld.

‘Ja, Simon. Ik woon hier vlakbij. Mijn huisgenoot is vanwege z’n werk niet thuis. We hebben het rijk alleen.’

‘Oké, Sjaak.’ Hand in hand gingen de twee naar seks snakkende jonge mannen naar het huis van Sjaak.

Aangekomen bij Sjaaks huis merkte Simon op: ‘He, er brandt licht in dat huis van jou.?’. ‘Dat is vreemd, ik dacht toch stellig dat ik het uit had gedaan’, zei Sjaak met verbazing in zijn stem. Terwijl hij dat zei opende hij de deur van zijn huis. De warmte kwam de jongens tegemoet. Maar dan schrokken beide, want in de lange gang stond Sjaaks huisgenoot. Hij was onverwachts van zijn werk thuisgekomen. Toen Wouter, de huisgenoot, zag dat zijn vriend Sjaak in gezelschap was van een lekker stuk, versomberde zijn gezicht. Op felle verontwaardigde toon riep hij uit: ‘Nee, Sjaak, bedrieg jij mij nu alweer, oversekste piel die je daar bent.’ Woest schoof hij naar voren en met beide vuisten duwde hij Sjaak en zijn gezelschap de deur uit en schreeuwde: ‘Zoek je heil maar ergens anders.’

Nou ja, Sjaak en Simon keken wel op hun neus. Maar Simon, heet van wellust, merkte haastig op: ‘Sjaak, ik woon ook dichtbij. Kom mee. Je kunt bij mij blijven slapen.’

Simon stelde Sjaak, terwijl ze binnenshuis waren, meteen op zijn gemak en Sjaak liet het zich welgevallen. De mooie mannen waren snel in Adams gewaad en vergaten Wouter, die zich elders zat te verkroppen vanwege het gedrag van zijn ontrouwe vriend.

De seks tussen Sjaak en Simon was zeer ontladend. In die eerste nacht waren zij voortreffelijke bevredigde minnaars geworden.

Het is mij ontgaan of het bij een one night stand tussen Sjaak en Simon is gebleven. En of de relatie Sjaak – Wouter na dit overspel toch stand heeft gehouden, weet ik ook niet. Zo is het mij ook onbekend geworden of Sjaak en Simon bij een eventueel afhaken van Wouter verder zouden zijn gegaan met elkaar?

Ach, via anderen wist ik van deze tramhuis-affaire, Verder had ik weinig bemoeienis met de drie hoofdrolspelers Sjaak, Simon en Wouter. Wel vond ik het voorval ergens bizar, maar goed, het zij zo.



Categorieën:Column, Joop van den Haak

Tags: ,

%d bloggers liken dit: