Column: Werd Diederiks talent ontkend?

column joop van den haakJoop van den Haak bespreekt elke twee weken weer een ander facet van het rijke roze leven, of een dagelijks dilemma. Dit keer: Werd Diederiks talent ontkend?

Bastiaan en Diederik, gefingeerde namen, zijn vrienden. Bastiaan is 35 en Diederik 23 jaar. Zij kennen elkaar ongeveer een jaar. Hoewel Bastiaan gek was en is op zijn jonge vriend, bemerkte hij wel dat Diederik ergens mee zat.

Op een dag vroeg Bastiaan aan Diederik: ‘Mijn love, waarom ga je zelden naar je ouders, broers en zuster? Is er iets mis tussen jou en je familie?’

‘Weet je, Bastiaan, ik ben het enige talent in de familie. Ik heb de toneelschool gevolgd. Ik ben succesvol met het acteren in blijspelen. Ik heb al een paar boeken en gedichtenbundels geschreven. Mijn familie heeft daar niet veel mee. Zij vinden mij geloof ik zonderling. Zij, mijn oudere broers en zuster, hebben meer respect voor elkaar omdat ze met z’n allen op de boerderij werken. Zij begrijpen niet waarom ik dat leven niet wil. Zij vinden mij geloof ik hooghartig. Ze hebben niets met de wereld van theater en kunst in het algemeen.’

‘Oh, jongen, wat naar voor je. Van de andere kant toch lovenswaardig van je ouders dat zij er in toestemde dat je naar de toneelschool ging en zo doende jezelf tot kunstenaar mocht ontwikkelen. Misschien zijn zij, je broers en zuster, vanwege je talent juist jaloers op jou.’

‘Ja, dat kan wel zo zijn, Bastiaan.’ Er klonk iets van onwil in Diederiks stem. ‘Maar zij, mijn ouders en andere familie, vragen nooit naar mijn bezigheden. Enne… dat ik samen leef met een man vinden ze ook maar zo zo.’

‘Ja, dat is wel triest, schat. Ik wou dat ik iets voor je kon doen.’

Intussen stond in tijdschriften en andere media te lezen dat Diederik de hoofdrol zou gaan spelen in een populaire musical en dat bracht Bastiaan op een idee.

Op een dag bezocht Bastiaan de familie van Diederik. Aanvankelijk werd hij daar koeltjes ontvangen. Maar toen hij blijk gaf iets meer te willen weten van het boerenleven, verzachtte vooral de vader van Diederik zich in toonzetting en gedrag en gaf hij zelfs de moedige Bastiaan een rondleiding in zijn bedrijf.

Bastiaan, toch wel onder de indruk van het boerenleven, prees het bedrijf van Diederiks vader huizenhoog. De vader, gevleid en toch ook onder de indruk van Bastiaans plezierige uitstraling en interesse voor zijn bedrijf, voelde zich aan het eind van de rondleiding wel degelijk milder gestemd jegens de vriend van zijn zoon.

Bastiaan die door had dat hij de vader van zijn vriend op een positieve manier, vanwege de gay vriendschap met zijn zoon aan het om krijgen was, maakte gebruik van de verbeterde situatie en haalde vrijkaarten uit zijn jaszak van de musical waarin Diederik in zou gaan spelen.

Toevallig ging de musical over het liefdesleven van een boerenzoon, dat heel goed was doordacht. De familie van Diederik genoot, ondanks hun vroegere desinteresse, er echt van en vooral omdat hun zoon en broer in dat stuk de hoofdrol speelde en bovendien te maken had met het boerenleven, een leven dat voor hen zo vertrouwd was.

Na afloop van de voorstelling kwam Diederiks familie hem spontaan feliciteren. Diederiks vader sloot zelfs zijn zoon hartelijk in zijn armen en zei: ‘Zoon, ik ben trots op je. Ik heb je te lang miskend, mijn jongen, maar ik ga je vanaf vandaag met meer enthousiasme volgen.’

 



Categorieën:Column, Joop van den Haak

Tags: , ,

%d bloggers liken dit: