Column: De jongen van de overkant

column joop van den haakJoop van den Haak bespreekt elke twee weken weer een ander facet van het rijke roze leven, of een dagelijks dilemma. Dit keer: De jongen van de overkant

Af en toe zie ik Ard weleens. De laatste keer toen ik hem ontmoette, wilde hij mij perse over zijn grote liefde van jaren terug vertellen. Ik heb altijd een gewillig oor gehad en geniet dan ook van de levensverhalen van anderen.

‘Joop, ik was veertig toen ik in dat nauwe straatje woonde. Elke morgen stapte hij, die jongen van de overkant, die ik op amper 25jaar schatte, uit zijn woning. Een zeer knappe jongen, getint en met een gebit zo wit als sneeuw. Zijn lach, zijn knipoog en zijn hele houding was naar mij toe uitdagend en verleidelijk.’

‘Oh, Joop, telkens weer als ik met hem tegelijkertijd uit huis kwam, zag ik die hunk en ik wilde hem wel toe schreeuwen: He, ik ben al veertig hoor. Ik deed me zelf tekort doordat te willen zeggen, want als ik in de badkamer in adamskostuum mijn spiegelbeeld bekeek, zag ik dat ik nog steeds handsome was. Jongens en mannen keken nog naar mij Trouwens de vrouwen loerden in die tijd ook nog steeds met welgevallen naar me.’

‘Ard, ik weet, je bent een topper. Waarom probeerde je hem niet met je charme en prachtige fysieke uitstraling te versieren?’

‘Ik weet het niet, Joop. Ik had soms wel eens het idee, dat die knappe jongeman een nog geweldige topper was dan ik zelf. Verlangde ik misschien onderhuids dat hij mij zou versieren en al dat gene zou doen waar een bottom, want dat was ik geloof ik toen ten opzichte van hem, behoefte aan had?’

Er viel een stilte tussen Ard en mij, maar dan toch vervolgde hij zijn verhaal: ‘Joop, op een avond toen mijn overgordijnen voor het raam nog niet gesloten waren, liep ik er op af om ze te gaan sluiten. En toen keek ik ineens in de verlichte kamer van mijn overbuurman, die daar in adamskostuum, ik denk op de maat van een muziekje, heen en weer deinde. Toen hij mij gewaar werd, kwam daar weer die verrukkelijke lach. Oh, Joop, zijn bron van opwinding liet zich in volle glorie zien. Ik beefde en was aan een hevige, verlangende emotie ten prooi. Maar toen, gek die ik was, sloot ik ineens mijn gordijnen. Waarom deed ik dat nou toch?’

‘Ga verder, Ard, met je verhaal, nu wil ik toch alles van je weten.’

‘Joop, er werd aan mijn huisdeur gebeld. Oh. My Lord, dacht ik, zou hij daar zijn. Ik sloeg een kamerjas over mijn naaktheid en toog naar de deur. Mmmm… daar stond hij slechts een kamerjas over zijn blote lichaam heen, veronderstelde ik.’

‘Man, laat me binnen. Ik ben verliefd op je. Ik wil je verwennen. Ik wil dat er passie is tussen jou en mij’, riep die jongeman. Joop, ik liet hem binnen. Oh wat was hij onstuimig. Hij, Danny, zoals hij zich liet noemen, ontdeed mij van mijn kamerjas, kuste alles wat naakt aan mij was, en ik de topper van voorheen, liet hem begaan, liet me door hem grandioos verwennen.’

‘En toen, Ard?’, vroeg ik met een ietwat gesmoorde stem. Ik was toch werkelijk wat verhit geraakt door zijn verhaal.

‘Oh, Joop, zo heerlijk. Zijn bron van opwinding sloot zich op in mijn tempel en wij waren een in een geweldig liefdesduel, dat uitmondde in een voortgaande relatie.’

‘Ard, je zei Danny, dat is toch je huidige vriend?’. ‘Ja, Joop, hij, die jongen van de overkant, is nog steeds bij me. Hij is werkelijk de liefde van mijn leven.’

Ard lachte, vervolgens zei hij wat geheimzinnig : ‘Maar Joop, de rol van top en bottom is wel na die eerste keer in wisselende fases geraakt.’

 



Categorieën:Column, Joop van den Haak

Tags: , ,

%d bloggers liken dit: