De wereld van Rop Janze: De biologieleraar

banner rop janzeLieve Roze Golfjes

Wat heb ik weer genoten van week van de jaren ’80 bij RTV Oost.

Van mijn  12e tot mijn 21e  leefde ik in de jaren ’80. Jaren waarin veel gebeurde, van kind naar  puber naar  jong volwassene.

Jaren waarin zoveel veranderde, , mijn vrijetijdsbesteding, mijn vriendenkring en mijn muzieksmaak. Geen Abba meer, maar Prince en Sheila E. We geloofden in betere tijden, in wereldvrede, en mijn idolen hadden bands waarin man en vrouw, zwart en wit, homo en hetero samen op het podium stonden.

De jaren ’80 waren ook de jaren van mijn coming out, mijn eerste vriendjes en verliefd worden op hetero’s. Ik geloofde maar al te graag dat iedereen iets biseksueels had. Inclusief ik zelf.

Op de havo kregen we een nieuwe biologieleraar. Hij was net afgestudeerd en scheelde hooguit acht jaar met zijn leerlingen. Naast dat het een knappe verschijning was, raakte ik vertederd toen hij zich blozend en stotterend door de les seksuele voorlichting worstelde.

Als ik samen met hem in een lokaal was, zong ik ‘toevallig’ een gedeelte uit The Glamorous Life van Sheila E. ‘Boys with small talk, small minds, really don’t impress me in bed.’ Maar dat maakte totaal geen indruk op hem.

Meerdere malen was ik gevraagd om de redactie van de schoolkrant te versterken. Dat had ik steeds geweigerd. Nu stapte ik zelf naar de redactie toe met een goed idee. Ik bood aan om interviews te houden met docenten die nieuw op onze school waren. Te beginnen met de nieuwe biologieleraar. Het idee werd enthousiast ontvangen. Maar de kans was groot dat er voor de zomervakantie geen schoolkrant meer zou verschijnen. Ik maakte een afspraak met de biologieleraar, op vrijdagavond, bij hem thuis. Twee dagen van te voren hoorde ik van een bevriend redactielid dat er voor de zomer definitief geen schoolkrant gemaakt zou worden. Ik deed alsof ik dat niet had gehoord, en belde op het afgesproken tijdstip aan bij het huis van de nieuwe leraar. Op van de zenuwen was ik. Ik zou nu zijn huis zien, zijn geur ruiken en van alles over hem te weten komen. Van te voren had ik volop gefantaseerd wat er allemaal na het interview zou kunnen gebeuren. Er gebeurde niks. Na een klein uur rondde hij het gesprek af, want hij moest nog proefwerken nakijken. Ik wist nu van alles over hem. Ook dat hij een vriendin had. Mijn teleurstelling was groot. En mijn wraak zoet. Maandag na de les zou ik hem vertellen dat er geen schoolkrant zou verschijnen.



Categorieën:Column, Rop Janze

Tags: ,

%d bloggers liken dit: