Zondag 17 Mei: Eerste repetitie voor de finalisten

Nu alle repetities van de Eerste en Tweede Halve Finales zijn afgerond, is het tijd voor de rechtstreeks geplaatste finalisten. Zij mogen vandaag eindelijk het podium in de Wiener Stadthalle betreden. Italië komt niet met de eerste de beste naar Wenen. Zij sturen het trio Il Volo, bestaande uit twee tenoren en een bariton. De jongemannen zingen sinds 2010 samen en hun eerste album is meer dan 1 miljoen keer over de toonbank gegaan. Ook hebben ze al mogen optreden samen met o.a. Eros Ramazzotti, Placido Domingo en zelfs Barbra Streisand. Afgelopen februari wonnen ze met “Grande Amore” het San Remofestival en zij mogen daardoor nu met het Eurovisie Songfestival meedoen. Die uitnodiging namen ze met beide handen aan. Het te lange lied moest wel ingekort worden tot een drie minuten versie. Pop en opera worden gecombineerd en daar moet je van houden. Denk als voorbeeld aan Il Divo. Het eerste repetitie verliep vlekkeloos. Qua background is gekozen voor grote beelden uit de oude Romeinse tijd. Volgens de bookmakers maken de Italianen kans op de overwinning!

Edurne (Spanje)

Edurne (Spanje)

Ook Oostenrijk stuurt een mannentrio: The Makemakes. Zij moeten proberen om de eerste plaats van Conchita Wurst van vorig jaar te prolongeren. Kort na de oprichting in 2012 hadden zij al een grote hit in eigen land. Ze hebben inmiddels in het voorprogramma gestaan van Bon Jovi en binnenkort doen ze dat ook voor OneRepublic. Het zou dan ook niet verbazen dat zij met een hedendaags poplied komen. Uit de eerste repetitie blijkt dat hun optreden heel sober in beeld wordt gebracht: het is alsof we kijken naar oude beelden van Toppop. De enige gimmick in het optreden is dat er op het einde vlammen op de vleugel verschijnen.

Spanje stuurt de duizendpoot Edurne. De in Madrid geboren zangeres is namelijk ook tv presentatrice, actrice en musical ster. Ze heeft al vijf albums op haar naam staan en nu kan ze aan dit lijstje een Eurovisie bijdrage toevoegen. Daar komt bij dat het een hele mooie vrouw is en mooi gekleed. Zij start haar lied in een rode creatie die halverwege door een danser uitgetrokken wordt om daaronder een mooie gouden jurk te onthullen. Hoeveel moeite er ook in de act is gestoken (met een danser zorgt zij nog voor een indrukwekkend stukje dans en zang tegelijkertijd), het lied blijft niet echt hangen.

Ann Sophie (Duitsland)

Ann Sophie (Duitsland)

In Duitsland werd dit jaar Songfestivalgeschiedenis geschreven toen de winnaar, Andreas Kummert (die de Duitse voorronde won met “Heart of stone”) voor een miljoenenpubliek aangaf dat hij toch niet naar Wenen wilde gaan en zijn zege doorgaf aan Ann Sophie, die tweede was geworden met “Black smoke”. Jammer, want Duitsland had hier goed mee kunnen scoren. Niet dat de inzending nu slecht is, integendeel. Ook Ann Sophie zingt een lekker swingend lied en ze weet het goed te verkopen in haar zwarte jumpsuit. Dit zou toch een mooie plaats voor Duitsland moeten opleveren.

Vervolgens was het Verenigd Koninkrijk aan de beurt. Alex Larke & Bianca Nicholas vormen samen het duo Electro Velvet. Alex is groepsleerkracht lagere school en daarnaast treedt hij op als Mick Jagger in een Rolling Stone tribute band. Bianca heeft deelgenomen aan The Voice in Engeland, maar kwam de auditieronde niet door. Hun up-tempo inzending “Still in love with you” wordt bestempeld als Electro Swing Pop. Vintage music up-to-date gemaakt met moderne baslijn en beats. Op papier klinkt het leuk, maar de act kon ons niet overtuigen. Er wordt getracht die vintage sfeer op het podium neer te zetten die ook in de videoclip voorkomt. Alleen in de clip zie je tientallen mensen dansen. Op het podium mogen echter maar zes mensen staan. Met felle kleuren, verlicht via blacklights, wordt getracht het geheel een moderne saus te geven… maar ons komt het allemaal knullig over. Bianca heeft een jurkje aan waarin lampjes verwerkt zitten. Op haar rug draagt ze een soort korset. Het is of voor de verlichting (maar dan ziet het er niet uit) of ze hebben nog een verrassing in petto die ze nu nog niet hebben prijs gegeven. Van de finalisten zal de UK waarschijnlijk het slechtste scoren.

Electro Velvet (Engeland)

Electro Velvet (Engeland)

Het is alweer zes jaar geleden dat Frankrijk een echt chanson naar het songfestival heeft gestuurd (Patricia Kaas werd achtste in Moskou), dus het werd wel weer eens tijd. Zangeres Lisa Angell heeft jarenlang gewerkt in pianobars aan de Franse Azuurkust, voordat zij bekend werd bij een groter publiek. Zij heeft drie albums op haar naam staan. De schrijver van haar lied heeft ook liedjes geschreven voor Céline Dion en Natasha St. Pier. Dus verwacht hier ook maar zo’n gedegen opgebouwd chanson. Dit lied wordt echt versterkt door de uitvoering op het podium. De tekst handelt over de Eerste Wereldoorlog: al is je stad door oorlog verwoest, houdt hoop. De stad zal herbouwd worden en mooier zijn als ooit tevoren. Dat wordt ook letterlijk op de LED-wand getoond. Verwoeste straten, opvliegende witte duiven en opbouw. Het mooiste gedeelte komt als er vier man met trommels op toneel verschijnen die op het achterscherm versterking krijgen door een heel regime aan trommelaars. Het geeft een soort 3D effect. In de persarena kreeg het lied veel applaus na de repetitieronde. Zou Frankrijk nu eindelijk weer eens een goed resultaat gaan behalen?

De grootste verrassing van dit 60ste Eurovisie Songfestival was natuurlijk het feit dat Australië eenmalig mag deelnemen. In het verre werelddeel is het festival al dertig jaar enorm populair en dit is van de EBU een bedankje voor de ontvangen steun. Zanger Guy Sebastian heeft de eer het continent te vertegenwoordigen. Hij doet dit met het zelfgeschreven, uptempo lied “Tonight again”. De bookmakers schatten de kansen hoog in (top 3). Mocht Guy winnen is al besloten dat Australië volgend jaar weer mag deelnemen. Echter zal de organisatie plaatsvinden in een ander Europees land. Het is een lied waar je vrolijk van wordt (en daar zijn er dit jaar niet zoveel van). Hij ziet er leuk gekleed uit (meest modern van alle deelnemers, met leuk blauw jasje aan en hoedje op). Vocaal klinkt hij, mede dankzij ijzersterke backings, perfect. Toch vragen wij ons af of het sterk genoeg is om Zweden de overwinning af te snoepen.

Guy Sebastian (Australië)

Guy Sebastian (Australië)

’s Avonds was er de officiële opening bij het stadhuis met de inmiddels bekende rode loper. Vervolgens was er de opening van de EuroClub. Dit jaar mag de Ottakringer Brouwerij zich dé uitgaansplek van deze Eurovisie Week. In het verleden ging de Club altijd open op de dag dat de repetities begonnen. Dit jaar is besloten om “slechts” één week open te zijn. De Club bestaat uit meerdere zalen die via trappen en gangen met elkaar verbonden zijn. Zeker op zo’n eerste dag voel je je best wel als Alice (in Wonderland) die in een doolhof de weg kwijt is, want iemand snel vinden in dit gebouw lijkt bijna niet mogelijk. Het interieur is een combinatie van industrieel, projecties en kroonluchters. Erg mooi allemaal. Diverse delegaties kwamen na hun receptie in het stadhuis ook nog naar de EuroClub. Het werd een latertje. Bart en Dennis bleven vanavond in hun appartement, omdat hun mannen Fred en Hans vandaag arriveerden vanuit Nederland.



Categorieën:2015 Wenen, Eurovisie Songfestival

%d bloggers liken dit: