Donderdag 14 Mei: Van Israel tot Polen

De laatste negen liedjes van de tweede Halve Finale waren vandaag aan de beurt om hun eerste repetitie ronde te doorlopen en Israel mocht het spits afbijten. De 16-jarige Nadav Guedj won de populaire talentenshow “The Rising Star” in eigen land. De hoofdprijs was een ticket naar Wenen. Zijn lied “Golden boy” is het meest vrolijke danslied van dit jaar. Hij zingt in het begin klagend aan zijn moeder dat zijn meisje hem weer verlaten heeft. Wellicht gaat hij hier zwaar onder gebukt en danst hij daarom zo voorovergebogen. Of het is de druk op zijn schouders omdat Israel al vier keer de finale niet heeft gehaald. De dansers om hem heen moeten nog iets meer oefenen om het er allemaal wat strakker uit te laten zien. Maar de jeugdpuistjes van Nadav zijn dan wel weer aandoenlijk. Hij danst op zijn gevleugelde gouden gympen waarschijnlijk wel de finale in.

De Golden Boy uit Israel

De Golden Boy uit Israel

Letland stuurt dit jaar zangeres Aminata. De mooie zangeres, van Afrikaanse en Russische afkomst, zingt een lied dat niet makkelijk toegankelijk is. Het door haarzelf geschreven “Love injected” wordt overtuigend gezongen en mooi in beeld gebracht. Haar prachtige rode jurk, met ook hier weer een zeer diepe decolleté, wordt één met het decor door de lichteffecten in de wand en op de vloer. We zien een kleine vergelijking met het Albanese lied “Suus” uit 2012: Ook een apart lied dat door de krachtige performance hoog scoorde. De laatste keer dat Letland de finale haalde was in 2008, dus ze verdienen het nu ook echt wel.

Aminata (Letland)

Aminata (Letland)

Elnur Huseynov mag voor de tweede keer in zijn jonge leven Azerbeidzjan vertegenwoordigen. In 2008 vormde hij met collega Samir een opvallend setje als Engel & Duivel en gilde hij zich naar een achtste plaats. Nu na al die jaren ons gehoor weer hersteld is, komt hij met “Hour of the wolf”. Een Eurovisie hymne in Zweden gefabriceerd. Vocaal klinkt het helemaal top. De dans eromheen had voor ons niet perse gehoeven. De LED beelden zijn weer schitterend met, natuurlijk, een volle maan die we op het eind van het lied in een wegvliegende duif zien veranderen.
De 22-jarige Maria Olafs mag voor IJsland haar liedje “Unbroken” zingen. Maria heeft musicalervaring (Sound of music, Michael Jackson tribute show) en had zelf niet verwacht dat zij de Nationale voorronde zou winnen. Maria draagt een roze jurkje, waardoor ze een beetje lijkt op een meisje van 14 dat naar ballet gaat. Ze draagt geen schoenen en tracht het optreden fris neer te zetten. Het komt echter allemaal wat flets over. Ze zingt het met een geknepen stem en het lied gaat ook nog iets te lang door. Het zou ons niet verbazen als IJsland een keertje de finale gaat missen.

Het snoepje uit Zweden

Het snoepje uit Zweden

Het volgende land is een zekere finalist: Zweden. Måns Zelmerlöw. De zanger is een grote naam in eigen land, en probeerde ook al in 2007 en 2009 naar het Songfestival te gaan. Nu is het dus gelukt met “Heroes”. Een popsong die gelijk in je hoofd blijft hangen. Daarbij is de presentatie ook heel opvallend: Måns werkt met projecties op het podium, en door de perfecte timing is er een interaktie tussen hem en de animaties. Dit zal wel eens voor een Zweedse overwinning kunnen zorgen.
De 24-jarige Melanie Rene mag dit jaar Zwitserland vertegenwoordigen. Zij heeft muziekopleidingen gevolgd in eigen land en in Londen. Daar schreef zij zelf deze bijdrage “Time to shine”. Het lied is best aardig, maar wel keurig en netjes. Een beetje zoals Zwitserland zelf is. En wat is het songfestival zonder (kleine) verkleedpartij. Daar zorgt Melanie dit jaar voor want ze start met een donkere cape-achtige jurk, die bij het refrein naar achteren wordt geworpen, om een lange, blauwe, glimmende glitter jurk te onthullen.
De 20-jarige John Karayiannis zingt voor Cyprus de ballade “One thing I should have done”. John kijkt niet verder dan zijn neus lang is, want hij heeft, volgens de persinformatie, wel 10 brillen! (En zonder een bril ziet hij niets). Het lied is een tranentrekker, die wel wat weg heeft van de bekende hit “When you say nothing at all” van Ronan Keating. Voor sommige een mooi rustpunt, voor ander een plaspauze moment.

Maraaya (Slovenië)

Maraaya (Slovenië)

Maraaya uit Slovenie bestaat uit het echtpaar Marjetka & Raay en ze brengen het swingende “Here for you”. Hun muziek wordt vaak bestempeld als “Indie pop”. Ze dragen allebei, bij ieder optreden, een koptelefoon op hun hoofd. Dat is hun handelsmerk geworden. Waarom? Omdat Marjetka hetzelfde gevoel wil oproepen als wanneer zij zingt in de studio. Ze heeft een karakteristieke stem, beetje a la Duffy. Wij vinden het een leuk lied, alleen hadden we iets meer verwacht van het optreden. Er is niets te zien op de LED-scherm achter het podium. Enkel gele lampen die de zaal in schijnen. Ook staat er een vrouw op het podium een fantasie luchtviool te bespelen. Het lied is leuk genoeg om de finale te halen, maar de winst zal er niet inzitten.
Polen sluit de tweede Halve Finale. Zij sturen zangeres Monika Kuszynska met de ballade “In the name of love”. Monika was vroeger de zangeres van de groep Varius Manx. In 2006 was ze betrokken bij een ernstig auto-ongeluk waarbij zij plaatselijk verlamd is geraakt. Na een lange revalidatie begon zij in 2010 haar carrière weer op te pakken. Dit lied gaat over een strijd die men soms moet maken, maar dat men nooit moet opgeven en altijd door moet gaan. Op het podium zit Monika in haar rolstoel, gedeeltelijk verborgen onder haar witte jurk. Maar op de videoschermen aan de zijkanten van het podium worden oude videobeelden getoond, waarop Monika nog zingend en dansend te zien is. Bomen met roze bloesem en wapperende lakens op de achterwand voltooien het totaal plaatje. Ondanks dat er, wellicht vanwege dit achtergrond verhaal, “sympathy-votes” zullen volgen, vermoeden wij dat Polen de finale niet zal gaan halen.



Categorieën:2015 Wenen, Eurovisie Songfestival

%d bloggers liken dit: