Woensdag 13 Mei: Repetities Tweede Halve Finale van start

Vandaag beginnen we met de repetities van de Tweede Halve Finale, en mogen de eerste acht landen hun lied ten gehore brengen. Litouwen mag als eerste op en het duo Vaidas & Monika brengen het vrolijke niemendalletje “This time”. Hij is al een paar jaar populair in eigen land en zij probeert al sinds 2009 het internationale festival te halen. In de zevende poging is het haar dan eindelijk gelukt. Het is een hele gezellige opening. De kleuren spatten van het scherm. Monika huppelt in een kittig jurkje en Vaidas geeft haar een flinke pakkerd in het tweede couplet. De registratie van de laatste minuut valt echter tegen. Teveel lange afstandshots waardoor het duo een beetje wegvalt in het (te) uitbundige decor. We spraken vlak na de repetitie nog met iemand van de Litouwse delegatie, en die is ’t volkomen met ons eens. Natuurlijk… 😉

litouwen

litouwen

De 17-jarige Molly neemt achter de piano plaats voor Ierland. Zij heeft het instrument zelf leren spelen op haar elfde. En of dat niet knap genoeg is, zij heeft dit lied ook zelf geschreven (samen met Greg French). Het is een mooie, rustige bijdrage. Een echt singer-songerwriter liedje. Op het podium zit ze in een sprookjesachtige bosrijke omgeving. Mooi! Ze kijkt wel wat schuchter in de camera, maar dat is ook wel weer charmant. Qua kleding kon ze niet kiezen tussen chique of stoer dus heeft ze maar een combinatie daarvan aangetrokken: een leren jasje met mouwen van bloemenkant.
San Marino stuurde drie jaar achterelkaar Valentina Monetta met een lied geschreven door Ralph Siegel. Vorig jaar wisten ze dan eindelijk de finale te halen. Gelukkig maar, want we waren al bang dat we anders voor een vierde keer met Valentina zouden worden opgescheept. Dit jaar een jong en fris nieuw duo: Anita & Michele. Maar de componist is wederom Ralph Siegel. Waarschijnlijk heeft de San Marinese omroep nog steeds niet in de gaten dat de gouden tijden van Herr Siegel zo’n vijfendertig jaar achter ons liggen. En hoezeer Anita & Michele ook hun best doen: er is geen chemie tussen de twee. We hopen dat ze allebei geen trauma aan dit festival zullen overhouden.

San Marino

San Marino

Montenegro zet zwaar geschut in. Ze sturen één van hun meest succesvolle zangers, de 47-jarige Knez, die al tien albums op zijn naam heeft staan. Voor de compositie hebben ze aangeklopt bij Zeljko Joksimovic, de man uit Servië die al vier keer met een compositie de Eurovisie top 10 wist te behalen. (In 2004 zong hij z’n eigen lied zelfs naar een tweede plaats). Het lied “Adio” is dan ook niet echt origineel meer te noemen. Het is goed, dat absoluut, maar volgt wel de bekende patronen: lang intro op viool en langzaam opbouwend met een accordeonnetje en wat opzwepende drums. Knez lijkt een beetje op de Dries Roelvink van Montenegro en ook visueel was het niet echt imponerend. Achtergrond begint in het blauw en later komen er rode elementen bij. Soort bergen en op de vloer is woelend water geprojecteerd.
Na de break mocht Malta de oefentijd gaan benutten. Zangeres Amber probeerde in 2011 voor haar eiland naar het festival te gaan. Dat probeerde ze ook in 2012, in 2013 en in 2014, en dit jaar was het dan eindelijk raak. Al een echte songfestivalveterane dus en dat voor een 23-jarige. Net als bij Georgië, heet het lied “Warrior”. Het is allemaal wat bombastisch en Amber is niet echt stemvast. Voor haar zwarte jurk, met kanten mouwen, is zij iets te jong en de achtergrond (eerst blauw en daarna goud) doet wel erg denken aan de achtergrond die Conchita vorig jaar had… erg 2014 dus. Waarschijnlijk geen finale.

Monster like me... onze favoriet

Monster like me…
onze favoriet

Vervolgens was het de beurt aan Noorwegen. Onze grote favoriet van dit jaar! Kjetil Morland & Debrah Scarlett zingen “Monster like me”. Het lied heeft een mooie opbouw. Een mysterieuze ballad die naar een bombastische climax toewerkt. Debrah heeft een groot deel van haar jeugd in Zwitserland gewoond en maakte indruk met haar deelname aan The Voice Norway in 2013. Vocaal en visueel zit het goed met deze Noorse inzending.
Portugal stuurt dit jaar ook een ex-Voice kandidate, de 20-jarige Leonor Andrade. Zij zingt “Ha um mar que nos separa”. Een poplied dat wellicht opvalt omdat het niet in het Engels wordt gezongen, maar verder kabbelt het voornamelijk maar wat voort. Kent geen echte hoogte- of dieptepunten. Ze draagt een mooie lange zwarte jurk (de meeste acts zijn overigens in het zwart gekleed) en de vier backingvocals dragen allemaal een grote hoed.

Onze Noorse vrienden

Onze Noorse vrienden

Verrassend was het dat Tsjechië zich weer had aangemeld voor deze 60ste editie van het festival. Het land had tot nu toe drie keer meegedaan, in 2007, 2008 en 2009. Maar nooit werd de finale gehaald en daarom hield het land het vanaf 2010 voor gezien. Nu komen ze met, wát leuk, een duet. Marta Jandova en Vaclav Noid Bar brengen een traditioneel songfestivalduet “Hope never dies”. Op cd niet zo opvallend maar live toch best indrukwekkend gebracht. En niet alleen de uitvoering is opvallend. De gespierde armen van Vaclav zijn dat ook. Er zit een kansje in dat Tsjechië voor het eerst wellicht die finaleticket in de wachtsleept. We gunnen het ze van harte.
Na de repetities hadden we nog een korte ontmoeting met Morland & Debrah Scarlett van Noorwegen. Sinds de voorbereidingen voor Eurovision In Concert 2015 heeft Barry een leuk contact met ze opgebouwd. En ook nu was het weer een gezellige aangelegenheid, en een leuke afsluiting van de dag.



Categorieën:2015 Wenen, Eurovisie Songfestival

%d bloggers liken dit: