Maandag 11 Mei: De jurk

Net als de vorige twee jaren mocht de aanwezige pers de eerste repetitie niet live in de hal zien. Wel werd het in de perszaal op grote schermen getoond, al ging dat niet meteen vlekkeloos. Zo hebben wij Moldavié slechts één keer kunnen zien en ook de repetitie van België was maar twee keer goed te volgen. Vandaag waren de eerste acht landen van de eerste Halve Finale aan de beurt.
Moldavië mocht het spits afbijten. Eduard Romanyuta is 22 jaar en komt oorspronkelijk uit Oekraïne. Daar heeft hij drie keer eerder een poging gedaan om naar het festival te mogen. Aangezien zijn land dit jaar wel iets ander aan het hoofd heeft, is hij zijn heil gaan zoeken bij Moldavië. En met succes, al gaan er geruchten dat hij deze overwinning in zijn buurtland heeft gekocht.

Moldavië

Moldavië

De act ziet er erg goedkoop uit. De dansers en danseressen als politieagent verkleedt, met lederen petten en in korte broeken. Eduard zelf zonder shirt in leren hesje. Niet echt een sterke opening en de finale kansen achten wij niet al te groot. Ditje & Datje: Eduard is begonnen met zingen op zijn vierde jaar en is ooit uitgeroepen tot Child of the year.
Als tweede was Armenië aan de beurt. De groep Genealogy is speciaal voor het festival aan een Armeense vergadertafel bijeen gebracht. De leden komen uit vijf werelddelen en zijn zodoende dus de vleesgeworden diaspora. Vanwege deze gevarieerde samenstelling is het ook niet zo verwonderlijk dat het lied zelf ook niet echt een geheel is. Op cd vonden wij het niet echt geweldig, maar de groep weet het wel goed te verkopen op het scherm. Het optreden lijkt een beetje op de Israelische inzendingen van de jaren 80, maar de kleuren en vooral projecties op de vloer zijn erg mooi. Finalewaardig.
Onze zuiderburen mochten daarna het podium betreden. Het is best wel grappig dat de Vlamingen vorig jaar maanden bezig waren met voorrondes en uiteindelijk met een oubollig lied kwamen (“Mother” door Axel Hirsoux) en dat de Walen dit jaar, via een interne selectie, een modern, fris lied weten in te zenden. Zanger Loïc Nottet klonk live nog niet al te vast, en ook de choreografie kon wat strakker, maar daar zijn dan ook de repetities voor. Ze hadden overigens nog niet de definitieve kleding aan, want die was blijkbaar nog niet aangekomen.

Trijntje op weg naar het podium

Trijntje op weg naar het podium

En toen was het de beurt aan Nederland. Trijntje Oosterhuis, 42, zingt een lied dat je eerder bij een 18-jarige zou verwachten: het gaat over een onbeantwoorde liefde, hoe hard Trijntje ook achter de man aanloopt. De meeste kijkers luisteren met hun ogen. De vraag was dan ook of onze Belgische regisseur, de heer Pannecoucke, ons lied een visuele oppepper kon geven, zoals hij dat vorig jaar ook had gedaan bij The Common Linnets.
Het lied start met een close-up van Trijntje: haar in een staart en netje voor haar gezicht. Langzaam draait de camera om haar heen, steeds iets verder van haar af, waardoor er steeds meer van haar jurk in beeld komt… En reken maar dat er meer in beeld komt! Trijn draagt een zwarte jurk, die van haar hals tot ver onder haar navel is opengeknipt. De reacties in het perscentrum logen er niet om. Er was vooral verbazing en meningen liepen uiteen van “gedurfd” en “ze maakt een statement” tot “afschuwelijk, dit kan niet op haar leeftijd”. Trijntje werd in iedergeval even trending topic. Over één ding was iedereen het in binnen- en buitenland wel met elkaar eens: Vocaal is Trijntje ijzersterk! We zijn benieuwd of er nog veel gaat veranderen bij de tweede repetitie op vrijdag.

Armenië

Armenië

Tja, en toen kwam Finland. Het land heeft in hun Songfestivalverleden regelmatig nogal afwijkende inzendingen gehad, en ook dit jaar hebben ze daarvoor gekozen. De groep PKN is in 2009 opgericht, waarschijnlijk in de sociale werkplaats van Helsinki. De groep bestaat uit vier leden, in leeftijd varieërend tussen de 32 en 58 jaar. Alle leden hebben een verstandelijke handicap. Zij brengen een hardcorepunk lied. Tussen alle herrie is er weinig melodie te ontdekken. Het zou een hit kunnen worden in de grotten van Middle Earth. Als je van Headbangen en Grungen houdt is dit jouw lied. Voor ons hoeft het niet echt. Gelukkig duurt het lied maar anderhalve minuut.
Na het lawaai van Finland volgt de rust uit Griekenland. Het bordenbrekende volk komt een keer niet met de zoveelste variant op de Sirtaki. Maria Elena Kyriakou zingt een lied dat klinkt als een melige appel dat iets te lang op de fruitschaal heeft gelegen. Ze klinkt als de titel van het lied, alsof ze bij elke zin haar laatste adem uitwasemt. Het lied verzuipt in de pathos (dat dan ook weer niet voor niets een Grieks woord is). De repetitie hebben wij maar gedeeltelijk kunnen zien omdat we bij de persconferentie van Trijntje zaten. Maria Elena strijdt met Trijntje om de trofee voor de diepste decoleté, en ze wordt prachtig in beeld gebracht. De belichting doet soms denken aan het oude Eurovisie Logo (de sterren in een cirkel).
Het duo Elina & Stig uit Estland komt met een leuk liedje, dat zowel bij de fans als bij de bookmakers tot de favorieten wordt gerekend, hoewel Barry de poeha rond het lied niet begrijpt. Tijdens de repetitie bleek het live niet heel sterk. De twee hebben ook niet veel charisma samen en wordt het wat statisch gebracht. Toch zullen veel mensen die het lied voor het eerst horen het een aanstekelijke inzending vinden.
De laatste van vandaag was Daniel Kajmakoski uit Macedonië. Het lied “Autumn leaves” wordt op een originele wijze opgevoerd. De zanger wordt bijgestaan door drie backings die niet alleen meezingen, maar ook een R&B dansje met de zanger opvoeren. In het decor worden zuilen geprojecteerd en, hoe kan het ook anders, vallende herfstbladeren. Een leuke inzending die niet zou misstaan in de finale. Ditje & Datje: Daniel is vernoemd naar Daniel Popovic, de Joegoslaaf die in 1983 een Eurovisie hit had met Julie (en ook in NL hoog in de hitparade kwam)
Morgen mogen de volgende acht landen voor het eerst repeteren!



Categorieën:2015 Wenen, Eurovisie Songfestival

%d bloggers liken dit: