Kopenhagen Dagboek: Finale?… Finale!

DINSDAG 6 MEI:

De Big Five & Denemarken mochten vanmorgen aan hun tweede repetitie beginnen. Duitsland, Engeland en Frankrijk hadden geen noemenswaardige wijzingen doorgevoerd.

Italië zagen wij nu voor het eerst. Emma, gekleed in kort wit jurkje met gouden en zilveren versieringen, witte cape en gecompleteerd met een gouden lauwerkrans probeert oude Romeinse tijden van Europese overheersing te doen herleven. Ze weet overigens wel wat winnen is, want in 2003 won zij Popstars, in 2010 televietalentenjacht Amici en in 2012 het wereldberoemde San Remo Festival. Dit heeft haar een grote fanschare opgeleverd want haar drie albums zijn maar liefst tien keer platinum geworden. Bij haar concert gisteren hebben we gezien wat voor een podiumbeest ze is. Bij het festival heeft ze natuurlijk maar drie minuten om dit te tonen. Wellicht dat ze er daarom voor gekozen heeft om, tijdens de brug van haar lied, over de catwalk te gaan kruipen.

Emma (Italië)

Emma (Italië)



Spanje had goud in handen tijdens hun nationale finale (zie Youtube “Mas” door Brequette), maar het Spaanse publiek koos helaas anders. Ruth Lorenzo mag haar (deels medegeschreven) lied “Dancing in the rain” zingen. Nou ja, zingen is iets te complimenteus. De eerste veertig seconden beginnen nog wel sprookjesachtig, maar daarna wil Ruth vooral laten horen dat ze haar stembanden tot ongelovige proporties kan strekken. Het levert helaas geen mooie uithalen op. Het klinkt meer als een op hol geslagen auto-alarm. Ook de jurk die de señorita draagt heeft iets aparts. Alsof ze hem, in eerste instantie, niet mooi genoeg vond en ze met wat zwarte plakband er zelf details op heeft aangebracht. De setting is zoals we hadden verwacht: Ruth zingt terwijl ze in een geprojecteerde regenbui staat.

Gastland Denemarken behoort dit jaar weer tot de favorieten. Zanger Basim zingt het aanstekelijke “Cliché love song”, en zoals verwacht wordt dit optreden voorzien van een prachtig goudkleurig decor. Het Sjubi-dubi-dub blijft ook lang na afloop nog in je hoofd hangen. Tijdens de Deense nationale finale kwam bij het laatste refrein een joekel van een Deense vlag vanaf het plafond naar beneden rollen. Voor de Eurovisie Finale hebben ze besloten de Deense vlag te vervangen door een afbeelding van Basim zelf… Tja… en daar zaten we dus niet op te wachten…

Na deze allerlaatste individuele repetities zijn Bart & Friso teruggegaan naar het hotel. Barry bleef nog in het perscentrum voor enkele werkzaamheden. Ook was hij nog even rechtstreeks in de uitzending bij “Goeiemiddag Overijssel” van Marcel Spijkerman bij RTV Oost voor een laatste update vanuit Kopenhagen. Ook Getty, de totnutoe laatste Nederlandse winnaar van het festival, was in de studio in Hengelo aanwezig.

Basim (Denemarken)

Basim (Denemarken)



Intussen vond in de hal de derde en laatste generale repetitie plaats. En ook die verliep voor Ilse & Waylon erg goed.

Bart & Friso waren rond 18.00 uur weer terug in het perscentrum, en hebben we in de kantine onze warme maaltijd genuttigd. En toen was het om 21.00 uur zover: De eerste halve finale. Dit jaar hebben we voor zitplaatsen gekozen, in plaats van de staanplaatsen voor het podium, waardoor we een mooi overzicht over het geheel hadden. Voor we het wisten waren we toe aan liedje 14: Nederland. Ilse & Waylon werden met veel gejuich ontvangen, en na een geweldige uitvoering van “Calm after the storm” kregen we ook vanuit Nederland sms-jes en Whatsappjes waarin zonder uitzondering iedereen uitermate enthousiast was.

De spanning was te snijden toen de namen van de finalisten werden genoemd: Montenegro, Hongarije, Rusland, Armenië, Azerbeidzjan. En toen volgde San Marino. Daar waren we erg verbaasd over. Dat hadden we niet zien aankomen. De keuze voor San Marino betekende dus dat iemand die wij verwacht hadden om door te gaan, nu tóch moest afvallen. Maar wie?

Oekraïne en Zweden volgden…. Nog slechts twee landen zouden worden genoemd… En ja…. “THE NETHERLANDS” klonk als negende naam, en de gekte brak weer uit in de zaal! En bij ons! IJsland maakte uiteindelijk de lijst van tien finalisten compleet.

Ilse & Waylon

Ilse & Waylon


Bij de persconferentie met de tien winnaars zaten wij op de tweede rij recht tegenover Ilse & Waylon. Omdat Waylon graag onze Common Linnets-stopdas wilde hebben, besloot Barry om z’n das af te staan. Waylon wilde zelfs achter de persconferentietafel vandaan komen om de das op te halen. Daarom gooide Barry de das maar naar ‘m toe, en Waylon deed de das gelijk om, wat tot een bulderlach leidde bij Ilse. Daarna legde Waylon de das over z’n naambordje heen. Na afloop van de persconferentie waren we nog in de gelegenheid om het duo te feliciteren.

In de EuroClub was er daarna nog de officiële Afterparty. Ook Hersi (Albanië) en Jöran (Letland) waren ondanks hun uitschakeling tóch nog gekomen. Barry en Friso hielden het om 3.00 uur voor gezien, terwijl Bart het nog tot 5.00 uur volhield, toen de zon al weer opkwam in Kopenhagen.



Categorieën:2014 Kopenhagen, Eurovisie Songfestival

Tags: ,

%d bloggers liken dit: