Woensdag 30 April: De derde repetitiedag

Op dag 3 gaan de laatste tien landen van de tweede Semi-finale repeteren. Oostenrijk mag het spits afbijten met, en dat mogen we toch wel stellen, de meest controversiële kandidaat van deze festivaleditie. De Oostenrijkse omroep (ORF) maakte vorig jaar bekend dat Conchita Wurst, een dragqueen creatie van de 26-jarige Thomas Neuwirth, het land zou gaan vertegenwoordigen in Denemarken. Als reactie op ORF’s voorkeur voor een interne selectie boven een publieke verkiezing werd een Protest Facebookgroep opgericht, dat al snel 38.000 leden had. Echter werd deze pagina steeds meer gebruikt om discriminerende berichten tegen Conchita te plaatsen. La Wurst reageerde dat zij altijd zou blijven vechten tegen deze homofobie. Maar niet alleen in eigen land deed haar nominatie stof opwaaien. Ook in Wit-Rusland en Rusland werden er petities opgesteld om het festival te boycotten. Deze hebben wel de nodige media-aandacht gekregen, maar gelukkig zonder verdere gevolgen.

Conchita Wurst (Oostenrijk)

Conchita Wurst (Oostenrijk)



Conchita leverde vandaag in elk geval een gedegen repetitie af. Een leuke vondst van de regie is om haar in het begin in het donker te filmen, zodat je alleen d’r silhouet ziet. Het past mooi bij de tekst en wellicht geeft het nog een klein schrikeffect (bij de enkele kijker die nog niet weten dat ze naar een vrouw met een baard aan het kijken zijn). Ze zal in ieder geval schitteren in een Diva jurk waarin twintig meter glitter en gouden kant is verwerkt en, hoe kan het ook anders gezien het land, is afgemaakt met duizenden Swarovski kristallen.

Vilija Matačiūnaitė uit Litouwen is de volgende in de rij. Ze schreeuwt letterlijk om aandacht met het uptempo electro-reggae lied “Attention”. Categorie: veel geblaat, weinig wol… De veelzijdige Vilija (zangeres, componist, actrice, tv-presentatrice) wordt op het podium bijgestaan door een aantrekkelijke danser. Dat dansen niet in haar vakkenpakket zat kunnen we tijdens de uitvoering ook wel zien, en de choreografie is dan ook niet zo dynamisch als de soortgelijke act uit Estland.

Finland zorgt voor de broodnodige variatie dit jaar en stuurt de groep Softengine bestaande uit Topi, Ossi, Eero, Henri & Tuomo. Hun lied “Something better” wordt getypeerd als indie-rock-pop en het doet ons wat op The Killers lijken. Leadzanger Topi gaat in het refrein behoorlijk de hoogte in. Benieuwd of dit hem, met de nodige zenuwen op de avond zelf, zonder al te veel valse noten gaat lukken.

Teo (Wit-Rusland)

Teo (Wit-Rusland)


Na de zeer succesvolle jaren negentig, met maar liefst vier overwinningen, heeft Ierland niet veel potten meer kunnen breken op het festival. De laatste tien jaar hebben ze zelfs maar twee keer de top 10 weten te behalen. Vandaar dat ze dit jaar weer eens teruggrijpen naar een lied dat vol met Ierse folk-elementen zit. Of het muzikaal nog niet genoeg is worden er ook nog eens twee dansers op het podium gedumpt die een lekker potje gaan riverdance’n. Qua podium ziet het er allemaal schitterend uit. Het zou zo het interieur van een peperduur Las Vegas hotel kunnen zijn. Toch heeft zangeres Can-Linn een wat goedkope uitstraling (vergelijkbaar met de Ierse zanger van vorig jaar). Alsof de RTE zijn kandidaten de laatste tijd bij “My Big Gypsy Wedding” vandaan haalt.



Wit-Rusland heeft geen indrukwekkende Songfestivalgeschiedenis. Het land deed in 2004 voor het eerst mee en heeft sindsdien slechts drie keer de finale gehaald: in 2007, 2010 en 2013. Zanger Teo (echte naam: Yuriy Vaschuk) heeft al bijzondere songfestival-ervaring: De door hem geschreven liedjes “All my life” en “Rythm of love” wonnen in 2012 en 2013 de Nationale Finales. Goed nieuws zou je zeggen. Maar in 2012 werd het lied gediskwalificeerd en vorig jaar werd het lied zomaar ingewisseld voor een ander (Ja… dat kan allemaal gewoon in het democratische Wit-Rusland). Dit jaar mag Teo dan uiteindelijk wél naar het festival, met het door hem gecomponeerde “Cheesecake”. Het is een vrolijk niemendalletje waarin hij zingt dat hij geen Patrick Swayze en zij geen Jennifer Grey is. Hoezo eigentijds? Ook de performance op het podium komt een beetje knullig over. Je ziet de vier dansers nog nét niet letterlijk de stappen tellen. Jammer, want met een leuke presentatie hadden ze onze aandacht drie minuten kunnen krijgen. Nu haken we al snel af.

Ook in Macedonië is geen Nationaal Songfestival gehouden en heeft de omroep intern een kandidaat gekozen. Tijana Dapčević kreeg de eer om haar land te mogen vertegenwoordigen. Zij is niet alleen in eigen land één van de populairste artiesten, maar ook in de gehele Balkanomgeving. Helaas voor haar doen veel landen uit deze regio dit jaar echter niet mee. En in haar Semi-finale enkel Slovenië. Tijana heeft al drie eerdere pogingen ondernomen om deel te nemen aan het festival. Iets dat haar zus, Tamara, al in 2008 mocht doen. Die was toen niet erg succesvol en bleef steken in de Semi-finale.
Het lied “To the sky” heeft een lekkere dancebeat. Tijana zingt het best goed maar om haar heen ziet het er allemaal (net als hiervoor bij de Wit-Russische inzending) een beetje knullig uit. Het lijkt er trouwens op of er met de danser een bepaalde interactie gaat komen. Wellicht iets met touwen of zo, maar dat is nu nog niet duidelijk. We komen er na de tweede repetitie op terug.

Sebalter (Zwitserland)

Sebalter (Zwitserland)



Zwitserland had dit jaar achttien liedjes om uit te kiezen. De 28-jarige Sebalter was de gelukkige en won de Nationale finale met zijn zelfgeschreven compositie “Hunter of Stars”. Het is een leuke man om te zien maar hij wil teveel in drie minuten proppen. Zo moet er, naast het zingen, een paar keer worden gefloten, op zijn viool worden gespeeld (lopend over de catwalk) en ook nog eens een paar keer op een trommel worden geslagen. Het is best een grappig niemendalletje maar we zijn nog niet overtuigd of hij het zaterdag nog een keer mag gaan zingen (en fluiten, en vioolspelen en trommelen…)

Wat is een Circus zonder trampoline? Dat zullen ze in Griekenland ook gedacht hebben. Want zij hebben deze Eurovisie primeur. Met “Rise Up” brengen de Grieken een danceproduktie met rapper. Het duo Freaky Fortune wordt hierbij ondersteund door de uit Engeland afkomstige RiskyKidd. Ieder jaar weten ze de finale met gemak te halen en dat zal dit jaar niet anders zijn. Alleen vragen we ons af: Waarom nu die trampoline? Behalve het “rise uppen” zie we het nut er niet van in, maar de mooie boys springen er vrolijk op los, samen met een turner.

Freaky Fortune ft. RiskyKidd (Griekenland)

Freaky Fortune ft. RiskyKidd (Griekenland)



Slovenië mag dit jaar voor de twintigste keer aantreden en zij sturen de 35-jarige Tinkara Kovač. Tinkara heeft haar dwarsfluit meegenomen. En een grote blauwe jurk waarin ze nogal brede heupen heeft. Zij heeft al drie keer eerder getracht voor Slovenië uitgezonden te worden en nu is het dus eindelijk gelukt. Inmiddels heeft zij al negen albums in haar carriere opgenomen en heeft op het podium gestaan met onder andere Jethro Tull & Robert Plant (Led Zeppelin). Het lied “Round & Round” wordt deels in de eigen taal gezongen en deels in het Engels. Helaas is er pas geleden een nieuwe versie gemaakt, met een onnodige en ietwat irritante uithaal (lees: schreeuw) op het einde. Jammer want het lied was veel leuker (en staat op de officiële Eurovisie cd nog in de originele versie).

Qua décor is de tweede helft van de tweede Semi-Finale wat saaier. Na Wit-Rusland, Macedonië en Griekenland is ook dit lied weer grotendeels in het blauwe licht gedompeld.

Een "Miracle" voor Paula & Ovi? (Roemenië)

Een “Miracle” voor Paula & Ovi? (Roemenië)


Roemenië sluit vandaag de dag af, en tegelijk ook de eerste repetitieronde. Paula Seling & Ovi hebben al Songfestivalervaring. In Oslo 2010 wisten ze de derde plaats te behalen met “Playing with fire” en ze hopen dat dit jaar te overtreffen met “Miracle”. In een poging de stemmen van de kijkers te winnen hebben ook de Roemenen weer een act bedacht. Een hele unieke dit keer: Paula begint te zingen en lost daarna helemaal op in het niets! Ta-daaaa: we hebben hier de introduktie van het hologram op het Eurovisie podium! Maar hier houdt het niet op. Gedurende het lied wil Ovi ook nog een paar noten op een bijzondere, cirkelvormige piano spelen, en gaat daarvoor in het midden van die cirkel staan. Maar dat maakt de performance er niet beter op. Integendeel, het ziet er een beetje lachwekkend uit. Erg jammer, want dit gaat ze punten kosten, ondanks de indrukwekkende vocale uithalen van Paula.

Drama Queen (Denemarken 2007)

Drama Queen
(Denemarken 2007)


Inmiddels was het alweer 21.15 uur toen we in het hotel aankwamen voor een snelle verfrissing. Daarna gingen we door naar de EuroClub. Maar in tegenstelling tot maandag was het daar nu rustig. Heeeeel erg rustig. In de danszaal waren hooguit twintig man aanwezig, net als in de karaokelounge van DramaQueen. Toch besloten we maar een drankje te nemen, en langzaam maar zeker werd het wel iets drukker. Ook de delegaties van Moldavië, Ierland en Letland kwamen even langs. De groep Aarzemnieki gaf een mini-concert, waarbij zanger Jöran zijn Nederlands weer kon laten horen in het Guus Meeuwis nummer “Het is een nacht”, en DQ trakteerde ons op haar Eurovisiebijdrage uit 2007 (“Drama Queen”) en andere Songfestivalklassiekers. Uiteindelijk werd het dus tóch nog gezellig en keerden we om 2.30 uur weer terug naar het hotel.

 



Categorieën:2014 Kopenhagen, Eurovisie Songfestival

Tags: ,

%d bloggers liken dit: