Dinsdag 29 April: Ilse & Waylon maken indruk

De tweede repetitiedag in het zonnige Kopenhagen. Vandaag betreden elf landen het Eurovisie podium.

Dit jaar viert Moldavië een jubileum, want ze doen voor de tiende keer mee aan het festival. Slechts één keer bleven ze steken in de Semi-finale (2008) en de hoogst behaalde notering is de zesde plaats in 2005. De 33-jarige Cristina Scarlat heeft de zware druk op haar schouders om deze positieve lijn voor haar land te continueren. Het lied “Wild Soul” ligt behoorlijk zwaar op de hand. Het zou zo maar gezongen kunnen worden door een heks in een Disneyfilm. Het voordeel hiervan is dat het Deense productieteam natuurlijk flink kan uitpakken en het ziet er dan ook prachtig uit. Het decor heeft bijna 3D-effect. Rondom Christina dansen vier mannen. Hoe het uiteindelijke plaatje eruit gaat zien weten we nog niet, omdat er nog niet gerepeteerd in de definitieve kleding.

Valentina Monetta (San Marino)

Valentina Monetta
(San Marino)



In het kleinste land van de competitie, San Marino (ongeveer 30.000 inwoners), zullen niet zo heel veel artiesten wonen maar het is ons toch iets teveel van het goede om drie jaar achter elkaar dezelfde zangeres te sturen. Valentina Monetta is op zich geen verkeerde zangeres en wij vonden dat zij vorig jaar de finale wel had moeten halen. Misschien ligt het meer aan de componist: de Duitse Ralph Siegel is inmiddels aan zijn drieëntwintigste festivalbijdrage toe en het lied “Maybe” is misschien niet zijn sterkste compositie. Ze hebben wel hun best gedaan om een originele setting te bedenken. Het lijkt geïnspireerd op het schilderij “De geboorte van Venus” van Botticelli. Maar dat zal waarschijnlijk niet voldoende zijn om het lied nog een keer te mogen zingen op de zaterdagavond.

Vijfentwintig jaar geleden had de Franse popgroep Kaoma een wereldhit met de “Lambada”. De Portugezen hebben het lied uit de mottenballen gehaald, goed afgestoft en gemixt in een Afrikaans Lion Kingsausje. Zangeres Suzy kijkt wulps in de camera en heeft haar meedansende achtergrondzangeressen hard nodig. Ze zal The Voice of Portugal niet winnen maar het oog wil ook wat en de gemiddelde heteroman zal best graag naar haar kijken.

The Common Linnets

The Common Linnets


En ja, daar was dan het ogenblik waar we deze dag reikhalzend naar uit hadden gekeken: De eerste repetitie van The Common Linnets voor Nederland. We wisten dat zij het professioneel zouden aanpakken en een flinke vinger in de pap wilden hebben over het totaalplaatje. Het resultaat mag er dan ook wezen! Allereerst het idee van de setting: Ilse & Waylon staan niet naast, maar tegenover elkaar. De camera zoemt in het begin langzaam van boven in terwijl op de vloer een weg is geprojecteerd. De wegmarkering schiet op het ritme van het lied voorbij, terwijl ze ieder op een weghelft staan. Vanaf het refrein draait de camera om ze heen en kunnen, zowel Ilse als Waylon, de camera perfect pakken en een intieme sfeer creëren dat voor dit lied zo nodig is. Geen shots van veraf, geen publiekshots. We weten niet eens hoe de LED wand erop de achtergrond überhaupt uit ziet. Na de liedjes van San Marino en Portugal blijkt toch wel dat ons land kwalitatief een hoogstaande inzending heeft afgeleverd. Wij zijn tevreden!

Persconferentie Ilse & Waylon

Persconferentie Ilse & Waylon


Montenegro doet dit jaar voor de zesde keer mee als onafhankelijk land. Tot nu toe zonder veel succes, want een finaleplaats wisten ze nog niet te halen. Het land zorgt er wel voor dat we, ondanks de afwezigheid van Kroatië, Servië en Bosnië & Herzegovina, tóch het echte Balkangeluid niet hoeven te missen. “Moj svijet” is de titel van de ballad en zanger Sergej Ćetković heeft een goede stem. Dat zou genoeg moeten zijn voor een finaleplaats. Maar we worden bij de uitvoering van het lied enorm afgeleid door een skeelerende dame die haar kunstjes wil vertonen. Ook Sergej zelf staat soms nog wat ongemakkelijk op het podium. Wat positief opvalt is het technische kunstje tijdens dit lied: Daar waar de dame “schaatst” lijkt de “ijs”-vloer op te lichten. Het productieteam heeft goed gekeken naar de Disney animatiefilm “Frozen”.

Hongarije zal op 6 mei de eerste finale afsluiten. We kunnen nu al zeggen dat zanger András Kállay-Saunders indruk gaat maken. Niet alleen door z’n mooie verschijning, maar vooral ook door het onderwerp van zijn lied “Running”. Kindermishandeling en huiselijk geweld zijn namelijk niet bepaald thema’s die mensen verwachten op het Songfestival. András wordt op het podium bijgestaan door een danser en een danseres die het verhaal op een bijzondere manier vertolken. Gaan we volgend jaar naar Boedapest?

András Kállay-Saunders (Hongarije)

András Kállay-Saunders (Hongarije)


Malta opent de tweede Semi-Finale. Na een aantal slechte jaren wist het land vorig jaar eindelijk weer de top 10 te halen met “Tomorrow” van Gianluca. Met het vrolijke “Coming home” probeert de country/folk/popband Firelight wederom hoog te scoren. De groep is gevormd rond zanger en componist Richard, die ook twee broers en een zus in de band heeft opgenomen. Het hele plaatje ziet er zomers uit. Wuivende gele korenvelden op de achtergrond waarin na enige tijd rode klaprozen ontpoppen. Mag van ons zo door naar de finale.

Israel faalde de laatste drie jaar in het halen van de finale, ondanks dat ze o.a. ex-winnares Dana International hadden ingezet. Daarom hebben ze het dit jaar over een andere boeg gegooid: een professionele jury heeft intern een kandidaat gekozen (uit zestien kandidaten). Dit werd Mei Finegold. Zij heeft vervolgens drie liedjes opgenomen. Hiervan werden videoclips geschoten en het publiek had vervolgens zeven dagen de tijd om te stemmen en hun voorkeur uit te spreken. In een speciale TV show werd de uiteindelijke keuze, “Same heart”, gepresenteerd. Mei werd in 2009 derde in de Israëlische versie van Idols en heeft daarna veel ervaring opgedaan in musicals. Haar eerste repetitie, met twee danseressen, verliep vlekkeloos al kwam het wel wat hard over. Alsof het optreden geïnspireerd is op het succes van het SM-boek ’50 tinten grijs’. Ze maken wel volop gebruik van het toneel. Zo gaan ze op een gegeven moment erop liggen en tijdens het einde lopen ze over de catwalk. Finale? Ja!

Na de Israëlische storm volgt een Noorse stilte. Zanger Carl Espen ziet eruit als Boris Boef maar heeft de zangstem van Tinkerbel. Zijn lied “Silent Storm” is volgens de bookmakers een van de favorieten voor de hoofdprijs en ook wij zijn fan. Carl heeft nog niet zoveel TV ervaring. Zijn optreden in de Noorse voorronde was zelfs zijn debuut op de Noorse TV. Wellicht dat hij er daarom wat angstig uitziet en zijn spieren wat verkrampen. Hij staat namelijk als een zoutpilaar. Dit is wellicht ook de reden dat er vier violisten op het toneel zijn gedumpt om het plaatje iets aantrekkelijker te maken. Zeker door naar de finale en, wie weet, volgend jaar weer naar Oslo! Tijdens zijn eerste persconferentie gaf Carlo overigens aan dat Nederland en Finland zijn favorieten waren. Het Nederlandse lied was zó mooi, dat kon je niet uitleggen, dat moest je voelen.

Carl Espen met componist Josefin Winther (Noorwegen)

Carl Espen met
componist Josefin Winther
(Noorwegen)


Het zou onaardig zijn om de bijdrage van Georgië een onsamenhangend rommelig prutlied te noemen.

Georgië komt dit jaar met een onsamenhangend rommelig prutlied. Om het visueel nog iets aantrekkelijker te maken hangt de paukenspeler aan een parachute. Heeft de schrijver soms iets te lang aan de waterpijp geslurpt? Dat lijkt helemaal het geval tijdens de brug van het lied, omdat de camera dan wat heen en weer zwengelt en het een hallucinerend effect krijgt. ‘Three minutes to earth’: hopelijk komen ze onderweg geen aliens tegen want de eerste indruk van de mensheid zou dan rampzalig zijn!

Na twee jaar afwezigheid (het organiseren van het EK Voetbal 2012 had een flink deel van het omroepbudget opgeslokt) is Polen dit jaar weer van de partij. Ze laten ook meteen zien hoe trots ze zijn op hun eigen roots. Zangeres Cleo, afgestudeerd Sociale Wetenschappen aan de universiteit van Warschau, is gekleed in een traditioneel jurkje. Net als haar achtergrond zangeressen/danseressen. De tekst handelt over het feit dat ze blij zijn traditionele Slavische meisjes te zijn. Dit wordt nog eens ondersteund door twee andere Mädels. Eén van hen haalt uit de bak voor het podium een emmer water om haar was in de wastobbe te wassen (…hadden we al gemeld dat voor het podium een soort gracht vol met water ligt?) en de ander is de boter aan het karnen. De LED projectie brengt mooie rode folklore patronen en beelden uit de videoclip. Al met al een geslaagde Poolse terugkeer naar het Eurovisiepodium.

Met Polen kwam er een eind aan de repetities van vandaag, en om 20.30 uur namen we de shuttlebus weer richting ons hotel.



Categorieën:2014 Kopenhagen, Eurovisie Songfestival

Tags: ,

%d bloggers liken dit: