Column: Heeft die relatie een lang leven?

column joop van den hoekJoop van den Haak bespreekt elke twee weken weer een ander facet van het rijke roze leven, of een dagelijks dilemma. Dit keer: de relatie.

Ab en Leo, twee mensen die ik gekend heb, zijn al een aantal jaren samen. Ab is 23 jaar oud, lichtelijk introvert, wat vrouwelijk ook. Leo ( 26 ) is extravert en sportief. Hij doet aan voetballen. Ja, er zijn gays die voetballen. Ab heeft een deeltijdbaan in een modehuis. Leo heeft een respectabele fulltime-baan bij een bankinstelling. Hij is gevierd onder zijn collega’s en sportvrienden.

Op een dag is Ab druk bezig geweest met schoonmaken in huis en is daardoor vermoeid geraakt. Leo komt thuis met een grote bos bloemen, hij weet dat zijn vriend daar van houdt. Ab reageert koeltjes door te zeggen: “Wil jij de bloemen in het water zetten en zet ook even de vuilniszakken in de containers. Ik ben te moe voor dit alles”.

Leo, die nog steeds van zijn goed-ogende vriend houdt, zegt: “Natuurlijk, schat, doe ik toch”. Inwendig is hij toch wat van slag door de houding van zijn jonge vriend. Jeetje, wat kan die Ab soms narrig zijn.

Tijdens het diner, eerlijk gezegd fantastisch door Ab bereid, is Leo onderhoudend, vertelt leuke anekdotes over zijn werk, collega’s en sportvrienden. Ab is zwijgzaam, zucht af en toe hartgrondig . Het diner is niet helemaal wat Leo er van verwacht had. Althans wat de gezelligheid betreft, het eten was prima. Toch blijft hij de vriendelijkheid en charme zelve.

In de loop van de avond gaan Leo’s hormonen opspelen. Hij wil zijn knappe, stugge vriend deze avond nog bezitten. Hij schenkt lekkere drankjes in, streelt en kust zijn maatje en fluistert lieve woordjes in diens oren. Maar laat in de avond laat Ab weten dat hij te moe is. Hij wil naar bed om te slapen en heeft geen behoefte aan seks.

Leo kijkt verongelukt. “Oké, Ab, ga jij maar naar bed, Ik ga nog even een avondwandelingetje maken”. Denkt Leo aan het park in de buurt waar altijd wel wat te scoren valt? Wie weet! Wie kan de gedachten raden van een man, die zo juist is afgewezen?

Ab kijkt verbluft naar de dichtslaande deur, maar dan ziet hij dat Leo zijn mobieltje op de tafel heeft laten liggen. Ab checkt onmiddellijk de sms’jes op Leo’s telefoon. Er zijn geen berichten, maar het wantrouwen van Ab is er kennelijk wel.

Een paar dagen na dit incident vraagt Leo aan Ab of het uitkomt dat hij zijn voetbalvrienden uitnodigt om naar een spannende wedstrijd op TV te kijken? Ab kijkt verongelijkt, maar wetend dat Leo gek op voetbal is, stemt hij op diens voorstel toch in.

Als de avond daar is, hoor je in de grote woonkamer van Leo en Ab de meest uiteenlopende kreten: “Schiet ‘um er in, joh. Oh, wat een lul, die schopt er naast”. Ab zorgt alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is voor drankjes, meest bier, en zorgt ook voor de lekkere hapjes. Leo’s vrienden zijn aardig tegen Ab, maar hun aandacht geldt toch meest Leo, een echte rasvoetbalkenner.

Na de wedstrijd wordt er nog lang over de bekeken uitzending nagepraat. Ab voelt zich meer dan overbodig. Hij kan het op een gegeven ogenblik niet meer aan en schreeuwt naar Leo: “Hou toch ’s je bek jij. Ik, je huisslaaf, is er ook nog”. Geschrokken kijken de voetbalmaten in Abs richting. Er valt een stilte. Langzaam staan de bezoekers op, mompelend: “Morgen is er weer een werkdag. We moeten maar ’s gaan”.

Leo geeft met een nors gezicht aan dat hij naar bed gaat, want ook hij moet morgen weer werken. Hoe moet het nu met deze relatie? Ab iets mannelijker worden. Leo iets vrouwelijker of moeten ze zich zelf blijven? Er valt wat uit te praten tussen de twee. Wat denk jij, beste lezer, heeft deze relatie een lang leven? Ik zelf heb mijn twijfels.

Joop van den Haak



Categorieën:Column, En verder, Joop van den Haak

Tags: , ,

%d bloggers liken dit: