Malmöblog dinsdag 14 mei 2013: op de foto met Bonny!

dossier songfestival

eurosong 2013 malmo barry blogtDoor Barry van Cornewal

Tijdens de Nederlandse persborrel hadden wij te horen gekregen dat Bonnie Tyler op bezoek zou komen bij het radioprogramma “De Gouden Uren”. Het leek ons leuk om daar bij aanwezig te zijn. We kregen echter te horen dat het helaas dit jaar niet mogelijk was, aangezien de radio-studio in een hotelkamer gesitueerd was en daardoor te krap om veel mensen te ontvangen.

Bart en Bonny

Bart en Bonny

Toch leek het ons erg leuk om Bonnie even te ontmoeten en daarom hebben we haar in de hotellobby opgewacht. Toen ze binnenkwam hebben we kort met haar gebabbeld en een paar mooie foto’s gemaakt. Ze vroeg ons om toch vooral op haar te stemmen: “Please vote for me, because you can’t vote for your own country!”. Bonnie vond het leuk dat Nederland dit jaar ook een “Rock Chick” stuurt.

We wilden vandaag vroeg naar de Arena gaan om dezelfde goede plek te bemachtigen zoals we die bij de generale repetitie hadden. We hebben in het restaurant van het perscentrum gegeten en de spanning begon langzaam toe te nemen.

Sinds 2004 waren er jaren dat we zelf al wisten dat het absoluut geen finale zou worden (Treble, Toppers, 3JS), jaren waar we een beetje hoop hadden (Edsilia, Hind en zelfs Sieneke) en jaren waarin we dachten dat we het zouden redden (Glennis Grace en Joan Franka). Dus het is niet zo raar dat we nu nog nauwelijks durven te hopen… Maar dit jaar staan we in de top 10 bij bookmakers, fanpolls en bij de hier aanwezige journalisten. Komt nog bij dat er maar zes liedjes afvallen en er best veel “westere” landen meestemmen: Ierland, Zweden, Denemarken, Oostenrijk, Italie en natuurlijk België.

Barry en Bonny.

Barry en Bonny.

In de Arena aangekomen hadden wij weer ons super mooie plekje pal voor het satelliet podium. Daar stonden al drie Deense meisjes. Zij hadden eigenlijk niets met het songfestival maar waren grote Anouk-fans. Ze vertelden dat ze regelmatig naar Nederland en België waren gereisd om naar concerten van Anouk te gaan.

Bij binnenkomst in de Arena werden armbandjes uitgedeeld met daarin led verlichting. Vanuit de regie kan die verlichting op elk moment aan- en uitgezet worden, van kleur veranderen of alleen bepaalde delen in de zaal verlichten. Dit geeft hele leuke beelden tijdens de uitzending. We vonden de show goed in elkaar zitten. Leuke introductiefilmpjes bij de artiesten (een Zweedse cameraploeg is heel Europa afgereisd om de artiesten in hun eigen omgeving te filmen). Gelukkig maar één presentatrice, die ook nog eens grappig is, en het podium ziet er, zoals al eerder vermeld, prachtig uit.

Als achtste mocht Anouk het podium betreden en ze werd flink toegejuicht. Je kon duidelijk horen dat ze één van de favorieten was. Het was kicken om haar op maar vier meter afstand te zien zingen. We konden goed zien dat ze in het begin zenuwachtig was, maar toen bij het eerste refrein er hard werd meegezongen zag je haar meer relaxen en echt genieten. De glimlach verscheen steeds meer op haar gezicht en het was een perfecte uitvoering. De overige acht liedjes vlogen voorbij en daarna waren er nog wat leuke filmpjes. Zeker die over de geschiedenis van het festival, waar de presentatrice heel leuk is in verwerkt, en die met comédienne Lynda Woodruff (alterego van Sarah Dawn Finer).

En toen was het moment daar, de enveloppen (of eigenlijk vlinders) met de tien kwalificerende landen! Toen Litouwen genoemd werd, schrokken we, want die hadden we totaal niet verwacht. Na negen bekendmakingen was er nog geen één van de vier ex-Joegoslavie landen door, dus begonnen we hem helemaal te knijpen. Super om de zaal heel hard “The Netherlands” te horen roepen naar de presentatrice. En ja hoor, de ontlading kwam toen ons land genoemd werd en iedereen vloog omhoog. Wat een extase, wat een euforie!

Aansluitend was er een persconferentie waar de tien winnaars van de avond allemaal achter de grote tafel op het podium plaatsnamen. Iedereen kreeg een paar korte vragen te beantwoorden en moest vervolgens een lootje trekken waarop stond of ze in het eerste, dan wel het tweede gedeelte van de show van zaterdag moeten optreden. Anouk vroeg aan de presentatrice, op haar droge manier, wat het uitmaakte? Want als er staat “first half” juicht iedereen en bij “second half” juicht men even hard. En zo had ze de lachers weer op haar hand.

Hierna zijn we naar het Eurofan Café gegaan waar we nog een deel van het Balkanfeest konden meemaken. We zagen optredens van Bulgarije en Albanië en natuurlijk waren alle aanwezigen Nederlanders ontzettend blij en in party-mood! Rond een uur of vier waren terug in het hotel….



Categorieën:2013 Malmö blog, Dossiers, Eurovisie Songfestival

Tags: , , , ,

%d bloggers liken dit: