Malmöblog maandag 13 mei 2013: belangrijke repetitie voor Anouk

dossier songfestival

eurosong 2013 malmo barry blogtDoor Barry van Cornewal

Vandaag was het voor ons een rustdag. Voor de deelnemers begon echter het serieuze werk: de Generale Repetities, of zoals ze het hier noemen: de Dress Rehearsals. De hele show wordt dan precies zo gedaan zoals de tv-uitzending. Voor het produktieteam is het natuurlijk reuze spannend, want voor het eerst komen alle liedjes achterelkaar, en moeten de veranderingen op het podium tussen elk lied ook binnen 30 seconden gebeuren. Ook zagen we nu voor het eerst presentatrice Petra Mede in aktie. We zijn blij dat de Zweedse omroep SVT ervoor heeft gekozen om het festival weer door één persoon te laten presenteren. Nu hoeven we tenminste niet meer te luisteren naar slechte flauwe grappen van de duo’s en trio’s die we zo vaak langs zagen komen. Het past ook in de opzet van SVT om dit jaar alles weer wat kleiner te houden.

De eerste Dress Rehearsal verliep goed. Er waren bij de zestien liedjes geen opvallende wijzigingen. ’s Avonds om 21.00uur begon de tweede Dress Rehearsal. Een heel erg belangrijke, want nu keken ook de vakjury’s in alle landen mee, en op basis van dit optreden worden dan de punten gegeven voor morgenavond. Ook was dit de eerste keer dat het publiek aanwezig kon zijn. En dat het festival in Zweden populair is bleek wel uit het feit dat de Arena uitverkocht was. Wij mochten in de Fanzone staan, en konden daarom ons eigen plekje uitzoeken. Omdat we wisten dat Anouk haar lied vanaf het satelliet-podium zingt besloten we daar te gaan staan en niet bij het hoofdpodium. De Fanzone was overigens de enige plek in de Arena die niet helemaal gevuld was. Vele kaarthouders komen pas morgen aan, en sommigen zelfs pas bij de finale.

Repetitie voor Anouk. Foto: EBU.

Repetitie voor Anouk.
Foto: EBU.

En hoewel het een repetitie is, voelden wij ook de spanning toen Anouk het podium betrad. Ze leek zelf ook enigszins zenuwachtig en natuurlijk zeer geconcentreerd. Logisch, want deze repetitie bepaald al 50% van de uitslag. Vocaal ging het allemaal prima, maar technisch ging er nog wel wat fout: twee keer viel de schijnwerper die haar belicht uit, waardoor ze kort in het donker stond. Na afloop was er veel applaus in de zaal en toen Anouk ons zag juichen, kwam haar verlegen lachje weer tevoorschijn. Ook de reacties om ons heen waren alleen maar positief.

Niet alles ging goed tijdens deze belangrijke Dress Rehearsal. Tijdens het optreden van de Belgische Roberto ging er technisch iets mis. Het was ons ook al opgevallen dat hij zijn monitor-oortje uitdeed toen hij zong. Nadat alle liedjes geweest waren vertelde presentatrice Petra dan ook dat, geheel volgens de officiële regels, België nógmaals mocht optreden. Roberto was nu extra gespannen, en na het lied zag je ook hoe emotioneel hij werd.

Toen de Dress Rehearsal was afgelopen verlieten we de Arena en gingen we richting het EuroFanCafé waar om middernacht The Biggest ESC Quiz Ever werd gehouden. Iedereen in het grote café kon via hun smartphone meedoen. Na elke vraag verschenen vier antwoorden op je mobieltje en ging het er niet alleen om wie het juiste antwoord gaf, maar ook wie het snelste drukte. De resultaten waren op een groot scherm in de zaal te volgen. Ook waren er diverse optredens. De zangers van Albanië zongen niet alleen live, maar hadden ook hun muzikanten meegenomen, dus dat gaf wat extra’s. Ook Glenn Vela, de Maltese deelnemer uit 2011, zong behalve zijn “One life” ook nog het Italiaanse “Insieme”, het winnende lied uit 1990. Hoogtepunten waren echter de oud-winnaars Linda Martin en The Bobbysocks.

Linda kwam op in een lange glitterjurk, maar aan haar manier van lopen leek het soms of ze dacht dat ze haar zondagmiddagjoggingbroek aan had. Jammer… maar gracieus is anders. Haar optreden was verder een heerlijke traktatie voor elke Songfestivalliefhebber. Behalve haar inzending van 1984 (“Terminal 3” waarmee ze tweede werd), zong ze o.a. ook nog de Engelse inzending van 1996 “Oh Ah… Just a little bit” van Gina G. en ze sloot haar optreden natuurlijk af met haar winnende lied uit 1992 “Why me?”. Dat festival werd trouwens ook in Malmö gehouden. Het was inmiddels 2.00 uur ’s nachts geweest toen The Bobbysocks het podium betraden om de avond af te sluiten. Elizabeth en Hanne weten nog steeds hoe ze een feestje moeten bouwen. Elizabeth zong ook nog haar Songfestivalliedjes uit 1982 (“Dag efter dag” voor Zweden) en 1996 (“I evighet” voor Noorwegen). Met “La det swinge”/”Let it swing” kwam er een eind aan deze gezellige avond en gingen we op weg naar het hotel. Aangezien de treinen niet meer reden, werd het een wandeling van een half uur. Onderweg zijn we nog wel gestopt bij McDonald’s, die hier 24 uur per dag geopend is, voor een nachtelijke hamburger en tegen 4.00 uur lagen we uiteindelijk in bed.



Categorieën:2013 Malmö blog, Dossiers, Eurovisie Songfestival

Tags: , , , ,

%d bloggers liken dit: