Malmöblog zondag 12 mei 2013: de officiële receptie

dossier songfestival

eurosong 2013 malmo barry blogtDoor Barry van Cornewal

Vandaag mochten “De Grote Vijf” en gastland Zweden voor de eerste keer de Arena betreden. Van Zweden weten we dat zij als zestiende moeten optreden in de finale op zaterdagavond. Drie van “De Grote Vijf” komen in de eerste helft van het programma en de andere twee in de tweede helft. De definitieve volgorde wordt weer door de SVT voorgesteld en die moet vervolgens door de EBU goedgekeurd worden. Vrijdagmorgen zullen we pas de definitieve startvolgorde van alle liedjes weten.

De ochtend begon met een persconferentie waarin de presentatrice van het festival, Petra Mede, werd voorgesteld aan de pers. Daarin meldde ze o.a. dat haar jurken speciaal voor haar ontworpen zijn door niemand minder dan Jean-Paul Gaultier.

Spanje was vandaag als eerste aan de beurt. Zij sturen het trio ESDM (afkorting voor El Sueño de Morfeo). Het lied start rustig als een Spaanse siësta. Het komt langzaam op gang en heeft niet echt een pakkend refrein. Daarom blijft het ook niet hangen en verwachten we geen hoge notering. De stem van de zangeres is wat iel en het geluid doet wat denken aan dat andere Spaanse trio Mecano (bekend van hun hit “Hijo de la luna”). Qua kleding leek het of zangeres Raquel net van het strand kwam: Een luchtig geel jurkje en sandalen.

Frankrijk stuurt een echte rockbitch naar Malmo: Amandine Bourgeois. In 2008 won zij de Franse versie van Idols (“La nouvelle star”) en haar debut album behaalde goud. Vorig jaar verscheen een cd die is opgenomen in de Abbey Road Studio’s met het team dat samen heeft gewerkt met Amy Whinehouse. Het lied dat ze zingt is er eentje met ballen. Het beste te omschrijven als bluesrock. Veel Nederlanders zullen zo’n soort lied van onze eigen Anouk verwacht hebben. Het lied, “L’enfer et moi” (De hel & ik), komt ietwat aggressief over, passend bij de tekst over passionele liefde. Op de achtergronden worden de vlammen van het hellevuur geprojecteerd. Zou ze soms “50 tinten grijs” gelezen hebben?

Duitsland stuurt de groep Cascada, die al een paar Europese hits op hun naam hebben staan (o.a. “Evacuate the dancefloor”). Door sommigen wordt dit Eurodance lied een zwakke kopie genoemd van het winnende lied van vorig jaar, “Euphoria”. Dit is echter niet helemaal terecht, want de groep maakte dit soort muziek al vóór Zweden er vorig jaar mee won. Zangeres Natalia staat op een doorzichtige verhoging met een trapje ervoor en blijft daar 2/3 van het lied wat statisch op staan. Ze draagt een champagnekleurige jurk, die volop met glimmende steentjes is versierd. Van voren kort en achteren lang. Dat is wel zo handig want andersom was het moeilijker de trap afkomen. De Duitsers hier dromen al van Hamburg 2014 maar ze mogen blij zijn als het lied de nummer 1 in de Kids Top 20 haalt.

We hoeven niet bang te zijn dat we volgend jaar weer naar Zweden gaan. De 22-jarige Robin Stjernberg werd in 2011 tweede in de Zweedse Idols. Grappig genoeg won hij nu ook niet meteen een Zweedse voorronde van het Melodifestivalen, maar wist hij via de “andra chansen” (herkansingsronde) alsnog een plaats in de finale te bemachtigen, om daar alsnog te winnen. Het lied “You” klinkt op cd best aardig maar live op het podium blijft er niet veel van over. Er wordt vooral met een doorgeslagen enthousiasme om Robin heen gedanst en het “geyou-ou-ou-ou-ou” klinkt niet altijd even zuiver. De kleding is…. apart. Het lijkt of het zo van de tekentafel, waarop het patroon nog uitgeknipt moest worden, is weggerukt en overhaast is aangetrokken.

Na het debacle met de 76-jarige wereldster Engelbert Humperdinck in Baku, vond men in het Verenigd Koninkrijk dat het tijd was voor een verjongingskuur. Vandaar dit jaar een piepjonge, bijna 62-jarige, Bonnie Tyler. De zangeres die in de jaren 70 en 80 grote hits scoorde met liedjes als “It’s a heartache” en “Total eclipse of the heart”, probeert haar carrière een nieuwe boost te geven met haar optreden in Malmö. “Believe in me” is het best te omschrijven als een softpop/rocknummer. Tijdens haar eerste repetitie viel het ons op dat haar stem live nóg rauwer/heser is dan op de cd-versie. Het heeft wel wat charmants. Toch zou je bij het zien van haar bewegingen op het podium bijna denken dat ze haar houdbaarheidsdatum al heeft overschreden. Halverwege het lied maakt ook Bonnie gebruik van de catwalk, om uiteindelijk op het satelliet-podium te eindigen dat daarna omhoog gaat. Het opstijgen vanaf het podium lijkt dus een nieuwe trend te worden op het festival, want we hadden ook al Moldavië, Roemenië en Montenegro die in meer of mindere mate omhoog schoten. We gunnen Bonnie een grootse comeback, maar verwachten geen top 10 notering.

Italië sloot deze korte repetitiedag af. Marco Mengoni won een paar maanden geleden het prestigeuze San Remo Festival met “L’essenziale”. En met datzelfde lied doet hij nu meer in Malmö. Voor Barry is dit het mooiste lied van het festival. Vocaal verliep deze repetitie uitstekend. Maar net als Anouk heeft Marco moeite om in de camera te kijken. De Italiaanse zanger heeft sinds kort een baardje en ziet er, met z’n hoedje op en z’n leren jasje aan, nog steeds appetijtelijk uit. Maar of dit de finale-kleding al is zullen we moeten afwachten.

Na de repetities volgden korte Meet&Greets in de persconferentiezaal. In tegenstelling tot eerder deze week in de EuroClub, verliepen deze in de Arena nogal chaotisch. Italië had aangegeven geen persconferentie te geven omdat Marco zich niet zo lekker voelde. En dat was voor ons maar goed ook, want al tijdens zijn repetities moesten wij de Arena verlaten, omdat de TROS om 15.00 uur een welkomstborrel voor de Nederlandse pers had georganiseerd in Gamla Brogatan, een leuk, knus restaurantje in het centrum van Malmö. En omdat Anouk geen partygirl is, was ze hier natuurlijk ook niet bij. Met goed verzorgde hapjes en drankjes was het een gezellig samenzijn. Hier kregen we het “Breaking News” te horen dat Anouk tijdens een partijtje bowlen een beenblessure had opgelopen, en daardoor niet in de gelegenheid zou zijn om vanavond op de rode loper te verschijnen. Tja… je moet tóch een smoes bedenken om niet naar de Welkomstreceptie te hoeven gaan. Het zou ons niet verbazen dat Anouk vanavond gewoon gezellig op de bank ligt en dvdtjes kijkt.

De officiële openingsceremonie van het festival was dit jaar iets anders dan andere jaren. Na de inmiddels bekende Rode Loper scene werden de deelnemers en delegaties ontvangen in de Malmö Opera. Binnen in de Opera mocht de pers niet aanwezig zijn. Alles was wel op een groot scherm in de EuroClub te volgen. De pers had in de Club ook een eigen buffet met heerlijke gerechten. Het grote openingsfeest begon om 22.00 uur in de EuroClub en vele deelnemers kwamen na de korte ceremonie in de Opera dan ook weer naar de Club om mee te feesten. Onder de feestvierders ook twee oud-songfestivalwinnaars: Linda Martin (1992) en de Bobbysocks (1985). Voor ons dus weer een leuke fotomomentjes aan het eind van de dag.



Categorieën:2013 Malmö blog, Dossiers, Eurovisie Songfestival

Tags: , , ,

%d bloggers liken dit: