Boek: De derde draad – Adriënne Nijssen

boek de derde draadRecensie

Allemachtig, wat zijn vrouwen toch ingewikkeld. Vergeef me deze met-de-deur-in-huis-vallende introductie, maar het is wel wat ik als eerste dacht nadat ik De derde draad van Adriënne Nijssen uit had.

Het boek gaat over Chris die een ingewikkelde, stukgelopen relatie probeert te verwerken tijdens een verblijf op een camping in het Zeeuws-Vlaamse Groede. Na de vakantie in Zeeland staat ze inderdaad steviger in haar schoenen, en heeft het leven weer zin. Maar wat moet ze er voor door een hel.

Loslaten
Zes zomers lang was ze mijn geliefde. De zevende zomer was er een van afscheidsrituelen. Nog een keer samen naar het strand, een museum, uit eten. (…) Te laat besefte ik dat ik haar nooit had kunnen redden. Te laat besefte ik dat ik net als zij eerst had moeten afdalen, had moeten loslaten.

Pop
Chris en Luna hebben lange tijd een relatie, maar ook al wil Luna graag verder met Chris, ze weigert om Chris volledig toegang te geven tot haar leven. Zo roept Luna een 24-uurs-regeling in het leven: op een vooraf vastgestelde dag mag Chris 24 uur bij Luna zijn. En dat vindt Chris niet leuk, maar ze blijft van Luna houden.

Een pop, zo voelde Chris zich vaak. Zo’n prachtexemplaar dat je vooral op kermissen ziet. Gekleed in een exotische jurk, verpakt in cellofaan. Aan de achterzijde van de doos tien perforatiegaatjes. Twee naast de hals, twee naast ieder polsje en twee naast ieder enkeltje. (…) De ijzerdraadjes en de perforaties hielden haar keurig op haar plaats. Luna, de trotse eigenaresse, liet iedereen haar pop zien.

Ogen
Tijdens het lezen had ik geregeld met Chris te doen en dacht: “mens, kies voor jezelf. Open je ogen nou eens, het gaat echt niet lukken tussen jullie”. Maar Chris houdt vol, tegen beter weten in. En ook al vindt ik alle overwegingen van Chris nogal ingewikkeld en ‘typisch vrouwelijk emotioneel’, het levert een goed verhaal op.

De derde draad wordt verteld vanuit het oogpunt van Chris. Omdat je ook fragmenten uit de dagboeken van Luna te lezen krijgt ontstaat een compleet beeld. Ben je aanvankelijk geneigd om snel partij te kiezen voor Chris, de dagboekfragmenten die allemaal cursief zijn gedrukt, dwingen je om ook de andere kant van het verhaal te zien. De kant van Luna dus. Uitstekend gedaan Adriënne Nijssen! Het boek wint daardoor enorm aan diepgang.

Traagheid
Het boek speelt in Zeeuws-Vlaanderen. Chris kwam er vaak als puber. Verplicht familiebezoek. Ze haatte de stilte, de traagheid, het rechtlijnige denken van de inwoners. Ze was opgelucht dat ze er na de dood van oma nooit meer heen hoefde. Tot ze Luna leerde kennen.

Toeristengids
Op wat minuscule feitelijke onjuistheden over tunnel en bootdienst is het boek prima te gebruiken voor de toeristische tips. Chris rijdt heel wat rond in de streek, en Adriënne Nijssen beschrijft dat ook. Wie de streek kent kan zich prima voorstellen wat Chris zoal beleeft als ze op het strand ligt, in zee zwemt of rondtoert door de regio. Ook de camping waar ze verblijft is prima voor te stellen.

Om kort te gaan: Adriënne Nijssen heeft met De derde draad opnieuw een goed boek afgeleverd. Ze kan goed schrijven, ze weet karakters te creëren bij wie je recht in de gedachten kunt kijken. Knap.

Remco van Schellen

Boekinfo
De derde draad – Adriënne Nijssen
ISBN 978 90 808722 8 8



Categorieën:Boeken, Fictie, Vrouwenboeken

Tags: , ,

%d bloggers liken dit: